دوشنبه, ۰۳ شوال ۱۴۴۱هـ| ۲۰۲۰/۰۵/۲۵م
ساعت: مدینه منوره
Menu
القائمة الرئيسية
القائمة الرئيسية

تلاش‌حمدوک برای قرار دادن سودان تحت قیمومیت قوانین بین‌الملل باعث کودتای‌نظامی خواهد شد؛ نه مانع آن!!

  • نشر شده در سودان

(ترجمه)

در بیانیه‌ای که روز جمعه 24/4/2020 م صادر شد، شورای‌امنیت سازمان‌ملل درخواست‌سودان را مبنی بر اجازه دادن سازمان‌ملل برای راه‌اندازی عملیات‌سیاسی بر اساس قوانین فصل ششم این کشور تحت عنوان «سودان تریبیون» که در ماه‌می آغاز خواهد شد، تأیید نمود. درخواست‌عملیات توسط نخست‌وزیر حمدوک در سخن‌رانی اش برای دفتر سکرتریت‌عمومی سازمان‌ملل به تاریخ 26/1/2020 م صورت گرفت که روز‌نامۀ خبری "القدس‌العربی" به تاریخ 09/02/2020 م از آن چنین نقل نمود: "کشور سودان از سازمان‌ملل تقاضأ نموده است تا به منظور تلاش برای قیمومیت شورای‌امنیت، عملیات‌حمایوی صلح را بر اساس فصل ششم قوانین کشور به شکل عملیات‌سیاسی ویژه، با عناصر قوی سازندۀ‌صلح ،هر‌چی زود‌تر راه‌اندازی نماید. قیمومیت این عملیات باید در آینده، تمام قلم‌رو سودان را تحت پوشش خود قرار دهد."

اهداف اساسیِ راه‌اندازی این عملیات قرار ذیل می‌باشد: "کمک سودان توسط بسیج‌سازی همکاری‌های اقتصادی بین‌الملل، سهل‌سازی کمک‌های مؤثر بشر‌دوستانه در سر‌تا‌سر سودان، فراهم‌سازی حمایت‌تخنیکی در ساخت قانون‌اساسی پیش‌فرض، ایجاد اصلاحات در بخش‌های قوانین قضایی؛ خدمات ملکی و سکتور‌های امنیتی، حمایت از عودت کننده‌گان داخلی، افراد بی‌جا شده و مهاجرین و حمایت از برگشت و مستقر شدن آن‌ها، مصالحه میان انجمن‌های محلی برای حصول اهداف صلح‌آمیز؛ عدالت‌انتقالی، حمایت مردم‌ملکی، توانمند‌سازی قوای پولیس‌ملی با شیوه‌های متفاوت برعلاوۀ آموزش تمرینات‌نظامی از مشاورین پولیسِ سازمان‌ملل و اتحادیۀ افریقا."

نامۀ حمدوک برای دفتر سکرتریت‌عمومی سازمان‌ملل برای دو هفته، مخفی نگهداشته شد تا این‌که به دست روز‌نامه‌ها قرار گرفت و هدف حمدوک برملا شد. سپس، بخش عملی آن آغاز یافت؛ انگلیس بعد از اجازه دادن جرمنی برای همکاری آن، تصویب‌نامۀ پیش‌فرض را برای شورای‌امنیت در اخیر ماه مارس ارائه نمود و روز‌نامه‌ها این پروژه را با سخن‌رانی حمدوک مرتبط ساختند. به تاریخ 30/3/2020 م روز‌نامه "انتباهه" آنلاین چنین گزارش داد: "تصویب‌نامۀ پیش‌فرض سازمان‌ملل که انگلیس بعد از دخالت جرمنی در تهیه آن برای شورای‌امنیت سازمان‌ملل، اصرار نمود تا به منظور حفظ و ایجاد صلح در سودان، عملیات‌سیاسی را، راه‌اندازی نماید. این اقدامات و خواست‌ها در حقیقت، تلاش دولت‌حمدوک برای تابع‌ساختن سوادن تحت قوانین و حکم سازمان‌ملل را منعکس می‌سازد تا سودان را دوباره تحت قیمومیت غرب در آورد."

در همین‌حال، سفیر انگلیس در خرطوم گویی این‌که عقل‌اش را از داده باشد، با برملا شدن سخن‌های حمدوک و کسانی‌که قضیه را به تصویب‌نامۀ پیش‌فرض ارتباط دادند، عصبانی و خشم‌گین گردید. سفیر انگلیس در ویب‌سایت "تگ پرس" چنین گفت:"برملا شدن تصویب‌نامۀ پیش‌فرض در این شرایط غیر‌مسؤلانه است، زیرا تصویب آن را در شورای‌امنیت به مشکل مواجه می‌سازد". وی اضافه نمود:" همان‌گونه که در جریان هستید، افشا شدن تصویب‌نامۀ پیش‌فرض و نشر آن در سرخط روز‌نامه‌های خرطوم منجر به مبارزۀ نکوهشی و خشونت‌بار علیه دولت سودان گردید. می‌خواهم به طور واضح بگویم که این تصویب‌نامۀ مقدماتی‌ست که نظریات مقدماتی انگلیس و جرمنی را منعکس می‌سازد و تا هنوز به دولت سودان نشان داده نشده است. ضمناً دولت سودان هیچ نوع همکاری در این عرصه نداشته و نمی‌توان ادعا کرد که این تصویب‌نامه نماینده‌گی از دولت سودان می‌کند و یا این که دولت سودان از آن حمایت می‌نماید."

برای وضاحت این حقیقت، حزب‌التحریر-ولایه سودان به توضیح حقایق ذیل می‌پردازد:

یکم: نخست‌وزیر عبدالله‌حمدوک که یقیناً از فرامین سفارت‌انگلیس پیروی می‌کند، با کمک انگلیسی قدیم، تلاش دارد تا توسط انتقال تمام منابع‌قدرت مطابق قانون‌اساسی به این عملیات، سودان را به حالت استعماری‌قبلی و حاکمیت بین‌الملل بالای تمام نقاط کشور، در آورد. این درخواست؛ شورای‌امنیت را قادر می‌سازد تا تمام قوانین را در دست‌گیرد و صلاحیت قاضیِ را صاحب می‌گردد تا سند‌های قانونی را اجرا کرده و در نهایت تمام موضوعات نهاد‌های حکومت‌انتقالی تحت رهبریِ عملیات سازمان‌ملل قرار می‌گیرد. آیا این کار خودش استعمار نیست؟ آیا این اقدام‌حمدوک و حکومت‌انتقالی اش با بی‌اعتنایی به مفکوره‌های حاکمیت ملی و آزادی، استعمار‌گران را بالای تمامِ نقاط کشور مسلط نمی‌سازد؟

دوم: مخفی نگهداشتن سخنان‌حمدوک از تاریخ 26/1/2020 م الی افشأ شدن آن به تاریخ 9/2/2020 م سپس، خشم‌گین شدن سفیر انگلیس در بارۀ افشأ شدن سخنان‌حمدوک از دفترش، همۀ این شواهدِ نماینده‌گی از نقشۀ طراحی‌شده توسط نخست‌وزیر با همکاری سفیر انگلیس و دولت‌اش به منظور قرار دادن سودان تحت حاکمیت بین‌الملل، می‌کند!

سوم: حمدوک "مزدور انگلیس" می‌خواهد سودان را تحت فرمان‌دهی سازمان‌ملل قرار دهد تا رهبری نظامی مرتبط به سفارت امریکا برای راه‌اندازی کودتا علیه دولت را قطع نماید. ازین که دولت، قادر نیست تا تمام مشکلات مردم را حل و به امور زنده‌گی مردم رسیده‌گی کند، از افزایش نارضایتی و عدالت‌خواهی مردم به خاطر کشته شدن افراد و مورد خشونت قرار گرفتن آن‌ها در نهاد‌های بشیر و یا از شورش‌مردم علیه خودش، در هراس است.

چهارم: اقدام‌حمدوک ممکن نتایج برعکس داشته باشد و مخصوصاً با هشدار مکرر قوای‌نظامی دولت انتقالی در برابر شرایط قرنطین کامل سه هفته‌ای در پایتخت به دلیل ویروس کرونا و اخطاریه 21 صفحه‌ای نشر شده در مجله نیو یارک تایمز، احتمالاً روند کودتای‌نظامی به عوض جلو‌گیری، سرعت می‌بخشد. یکی از مقامات امریکا که نخواست نامش افشأ شود چنین گفت: "رهبران وحشت‌زدۀ مردم کسانی در ماه‌های اخیر با ورشکسته شدن اقتصاد کشور، شهرت و محبوبیت خویش را از دست داده اند به طور مکرر از وقوع کودتای احتمالی در شهر خرطوم هشدار داده شدند و حالت آن‌ها به مانند پسر بچه‌ای که برای گرگ گریه می‌کند، تبدیل شده است." ضمناً شام دیروز به تاریخ 25/04/2020 م تلویزیون‌سوادن مصاحبۀ با رئیس عالی شورای کشور عبدالفتاح داشت. وی با متهم کردن احزاب‌سیاسیِ که در داخل ارتش نطفه‌گزاری می‌کنند، چنین گفت: "بعضی از احزاب که وی نخواست از آن نام ببرد تلاش دارند همراه با بعضی از مأموران نهاد‌های نظامی رابط نزدیک داشته باشند. وی هم‌چنان اضافه نمود که در میان ارتش، عناصرِ محرک بعضی از احزاب وجود دارد و خاطر نشان ساخت که تمام کودتا‌های که در سودان رخ داده، اتفاقاً خود‌به‌خود توسط ارتش صورت نگرفته است".

حزب‌التحریر-ولایه سودان تمام عمرِ خود را وقف آزاد‌سازی امت از چنگال استعمار نموده است و این وجیبه ایجاب می‌کند که انگیزه اصلی پلان‌های شوم کفار استعمار‌گر و وسایلی‌که برای تطبیق آن به کار می‌گیرند را برای امت برملا سازیم. امت اسلامی از چنگال استعمار آزاد نخواهد شد؛ مگر با تطبیق نظام اسلام توسط خلافت راشده بر منهج پیامبر صلی الله علیه و‌سلم. این دولت با افرادی رهبری خواهد شد که کاملاً پیرو اسلام، وفادار به امت، راسخ بر عقیدۀ اسلامی و صاحب وعی‌سیاسی می‌باشند. این رهبران، بذر کفار استعمار‌گر را در کشور ریشه‌کن ساخته و اسلام را در سر‌تا‌سر جهان حمل خواهد نمود.

ما، افراد مخلصِ صاحب‌قدرت را دعوت می‌کنیم تا در این روز‌های طاعات، نزدیکی به الله سبحانه‌و‌تعالی؛ درین ماه مبارک، بار مسؤلیت‌شرعی خویش را با جدیت تمام، روی شانه‌های خویش بردارند تا با سپردن قدرت برای حزب‌التحریر که در چندین سرزمین اسلامی برای اخذ قدرت، به منظور احیای دولت‌اسلامی با قدرت هسته‌ای فعالیت می‌کند، خود را شایستۀ مغفرت الله سبحانه‌و‌تعالی گردانید. هدف حزب، وحدت بخشیدن جهان اسلام تحت چطر دولت خلافت راشده می‌باشد که پیامبر صلی الله علیه و‌سلم مژدۀ حصول چنین پیروزیِ بزرگ را داده است. الله سبحانه‌و‌تعالی می‌فرماید:

﴿وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

[توبه: 100]

ترجمه: پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار، و کسانی‌که به نیکی از آن‌ها پیروی کردند، الله از آن‌ها خشنود گشت و آن‌ها (نیز) از او خشنود شدند و باغ‌هایی از بهشت برای آنان فراهم ساخته، که نهرها از زیر درختانش جاری است. جاودانه در آن خواهند ماند و این است پیروزی بزرگ.

حزب‌التحریر-ولایه سودان

مترجم: عبدالله صالحی

ادامه مطلب...

مقامِ دولتیِ‌که قمار و انواع آن‌ را بر عبادت الله سبحانه‌و‌تعالی ترجیح ‌می‌دهد!

  • نشر شده در لبنان

(ترجمه)

بحران ویروسِ‌کرونا جهان را در زیان و ورشکسته‌گی فروبُرده، فعالیت‌های آن را متوقف و سیاست‌مداران را در حیرت و در سردرگمی قرار داده است. کشورهای که با داشتن نیرومند‌ترین اقتصاد، خود را ابرقدرت‌های جهان محسوب می‌کردند، اینک در وضعیت وخیمی بسر می‌برند و سیستم‌های بهداشتی در کشور‌های که خود را مترقی می‌پنداشتند، منهدم شده اند. هنگامی‌که ویروس‌کرونا وارد لبنان شد، سهل‌انگاری دولت در مقابل درگیری‌های سیاسی آشکار بود، زیرا این امر با اجازه ورود هواپیما از مناطق آسیب دیده واضحاً فهمیده می‌شد.

زمانی‌که جهان در حالت آماده‌باش قرار گرفت و سرحدات مسدود و پروازها متوقف شد، دولت لبنان طبق معمول از غرب تقلید کرده بدون کدام رهنمود‌ها و آماده‌گی برای مقابله با این بحران، تمام راه‌های کسب نفقۀ زنده‌گی را بر روی مردم، در کشوری که بسیاری آن‌ها هر روز صبح تا شام منتظر دریافت شغلّ هستند تا به وسیلۀ آن بتوانند غذای روزانۀ خود را بدست بیاورند، مسدود ساخت.

زمانی‌که مفتی‌های ا‌زهر و حجاز فتوای مسدود شدن حرمین (مکه و مدینه) را صادر کردند، متعاقباً مفتی‌های لبنان نیز در این کشور فتوای مسدود شدن مساجد را صادر ساخت و ما جزئیات تحقیقات دلایلی‌فقهی آن را ندیدیم. در واقع آن‌ها بیش‌تر از کسانی تقلید می‌کنند که این مسیر را بدون رهنمود، حتیّ بدون  کدام اثبات و نشانه آشکار به جا گذاشته اند. در این موقع، شما را جهت خواندن مسایلی‌که امیر حزب‌التحریر، عالم برجسته شیخ عطا بن خلیل ابوالرشته در مورد واقعیت‌های ویروس کرونا صادر کرده بود، و خواندن پاسخ‌ها به تحقیقاتِ درباره قواعدِ مسدود ساختن مساجد‌ و در موردِ طریقۀ شرعی برای مقابله با بیماری‌های واگیر و آفت‌ها، دعوت می‌نمایم.

دوست نداریم که این مفتی‌ها را بر این موضوع مخاطب خود قرار دهیم! باز هم تاکید می‌کنیم که مجادله ما با آن‌ها در این مسئله نیست و ما ترس اغراق‌آمیز آن‌ها را در این قضیه معذور می‌دانیم. در کشوری‌که سیاست‌مداران نژادپرستانۀ آن منتظر فرصتِ برای حمله به اسلام و مردم آن هستند، تا بیش‌تر، آن‌ها را در ظلم و ذلالت نگهدارند. اما در مورد اعلام مراحل بسته شدن مساجد و اماکن عبادی و گشایش اماکن عیاشی و قماربازی پیش‌از باز‌گشایی مساجد باید گفت که نه، به الله قسم! این فاجعه، جسارت و گستاخی‌ست علیه دین الله سبحانه و‌تعالی و بنده‌گانش؛ بنده‌گانی‌که با جلوگیری آن‌ها از جماعت‌های نماز‌ جمعه و پنچ‌گانه در مساجد، درد و آتشِ را بر دل آن‌ها فرو بُرده اید، با مسدود نمودن مساجد و منع نماز‌های تراویع در ماه مبار‌ک رمضان، زهر را بر قلوب عبادت‌کننده‌گان الله سبحانه و‌تعالی پاشیده اید و آن‌ها را از ماه عبادات‌شان محروم ساخته ‌اید، تا این ‌که گفته ‌نشود عفونت از مساجد سرایت کرده است.

بنابراین، مقامات شرور با خاموشی و خوش‌حالیِ تمام، با صادر نمودن مراحل باز‌گشایی مناطق عامه، به درد و اندوه مردم ستم‌دیده چنین پاسخ می‌دهد که در سه مرحله به تاریخ 11/5/2020 م چندین جاه‌های عمومی به شمول قمار‌خانه، مشهور به قمار‌خانۀ لبنان را باز خواهد نمود. در مرحله چهارم به تاریخ 25/5/2020 م مکاتب، دانشگاه‌ها و مراکز خریداری باز شده و به تاریخ 8/6/2020 م جاه‌های دیگری به شمول مراکز عبادت باز خواهد شد.

در واقع، این دولت در مراحل بازگشائی و مسدود کردن اماکن، کدام طریقه را دنبال می‌کند؟ پاسخ ما واضح است؛ بدون شک دولت، شیوۀ‌منفور سیکولریزم، به خصوص رهبر آن "حسن دیاب" را دنبال می‌کنند. بر اساس اعلامیه؛ آیا فیصدی ازدحام در قمار‌خانه با احتمال ازدحام 70 درصدی آن، دانشگاه‌ها، مکاتب و مراکز خریداری، کم تر از ازدحام مساجد خواهد بود؟! آیا اماکن که در اولیتِ باز‌گشایی قرار دارند، مزدحم‌تر نیستند؟ آیا درین مکان‌ها برقراری روابط، مدت زیادی را در بر نخواهد گرفت؟! در‌حالی‌که مدت زمان برقراری ارتباط در مساجد بی‌نهایت کوتاه می‌باشد؛ برعلاوه، مسجد جای‌ست که افراد جهت وضو گرفتن و غسل کردن وارد آن می‌شوند که این خود اقدامات‌اولیه برای جلو‌گیری از ویروس می‌باشد.

ما، مقامات را برای اتخاذ شیوۀ نا‌معقولی‌که برای تحریک احساسات و عقاید مسلمانان در پیش‌گرفته اند را هشدار می‌دهیم. مسلمانان تلاش نموده اند تا در جاه‌های مختلف مساجد خود را باز کنند؛ آیا مقامات‌دولتی برای رفاه مردم کار می‌کنند و یا مسلمانان را وادار به درگیری می‌نمایند؟

خطاب ما برای مفتی‌های جامدی مثل سنگ این‌ست که خاموش ماندن در مقابل این تصامیم در حقیقت بی‌حرمتی در مقابل دین، مردم و اهانت در حق آن‌ها‌ست. در کشورِی که اقدامات بدون کدام روی‌کرد قانونی یا علمی حتی بدون توجه به شمار مبتلایان صورت گیرد خاموش نخواهیم ماند و نباید شما نیز خاموش بمانید. در ضمن باید کاملاً به آنچه که پیامبر ما صلی الله علیه وسلم فرموده‌ است، پابند باشیم.

«الْإِسْلَامِيَعْلُو وَلَا يُعْلَى عَلَيْهِ»

ترجمه: شأن و مقام اسلام اعلی‌ست و چيزی با آن نمی‌تواند برابری ‌كند.

بنابرین، تکلیف خود را بشناسید قبل از این که موقف خود را از دست دهید، و این فرمان الله سبحانه و‌تعالی را در محراق توجه و تمرکز خویش قرار دهید.

﴿ لَّمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَىٰ مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِ فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُوا وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ

[توبه:108]

ترجمه: آن مسجدی‌که از روز نخست بر پایه تقوا بنا شده، شایسته‌تر است که در آن (به عبادت) بایستی؛ در آن مردانی هستند که دوست می‌دارند پاکیزه باشند و الله پاکیزه‌گان را دوست دارد.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر-ولایه لبنان

مترجم: ارسلان مبارز

 

ادامه مطلب...

برای امریکا صلح یک ارزش است، اما جنگ با ارزش‌تر از آن!

خبر:

«کلنل سانی لگت» سخنگوی ماموریت حمایت قاطع در افغانستان، به روز شنبه ۲ فبروری در یک گفتگوی تویتری بی‌سابقه در پاسخ به گفته‌های سخنگوی طالبان نوشته است: "کاهش خشونت یک ضرورت مطلق است که بستگی به رهبران نیروهای امنیتی افغان و جنگجویان طالبان و نیروهای ائتلاف دارد." او همچنان افزود: "حملات، حملات دیگر تولید می‌کند، در حالی‌که خودداری، خودداری تولید می‌کند." در پاسخ به این گفته‌ها «ذبیح‌الله مجاهد» سخنگوی طالبان خواستار روشن شدن موضع «جنرال میلر» فرمانده عمومی نیروهای بین‌المللی در افغانستان شد. او در توئیتی نوشت: "راه‌حل اجرای توافقنامه دوحه است. وضعیت فعلی را با بیانیه‌های بی‌مبنا و تحریک‌آمیز خراب نکنید." (منبع: بی‌بی‌سی فارسی)

تبصره:

حالا باید برای تمام جناح‌ها و مردم روشن شده باشد که هدف اساسی توافقنامه امریکا با طالبان، توقف حملات طالبان علیه نیروهای امریکایی و ناتو بود، نه پایان جنگ در افغانستان. در این میان امریکا با امضای توافقنامه به این هدفش نایل گردیده است. ما شاهد هستیم که سخنگوی طالبان موضع آن گروه را در جریان بحث تویتری‌اش این گونه بیان کرده است: "ما [طالبان] تا پایان متعهد هستیم. به تعهدات خود پایبند بمانید." در پاسخ به این، در اعلامیه‌ای فرماندهی نیروهای امریکایی نیز آمده است که جنرال میلر به تعهدات صلح پایبند می‌باشد. به همین خاطر است که نیروهای امریکایی پس از دوره‌ی یک هفته‌ای کاهش خشونت‌ها  به تاریخ ۲۲-۲۸ ماه فبروری تا به امروز، حتی یک حمله هوایی و یا عملیات نظامی انجام نداده است.

همزمان با این امریکا از طریق پروسه صلح می‌خواست مسوولیت ادامه‌ی جنگ را از شانه‌های خود کنار گذاشته و برای افکار عامه طوری وانمود سازد که این خود افغان‌ها اند که جبهات جنگ را گرم نگهمی‌دارند. این هدف نیز تحقق یافت؛ آن هم به دلیل این‌که جناح‌های درگیر در جنگ نتوانستند واقعیت سیاسی فعلی و نیت شوم امریکا را درک کنند. بر اساس گزارش خبرگزاری رویترز، از زمان امضای موافقتنامه میان نمایندگان طالبان و امریکا، طالبان دست‌کم ۴۵۰۰ حمله را علیه نیروهای دولتی سازماندهی و اجرا کرده‌اند. برعکس به اساس اظهارات اخیر جاوید فیصل، سخنگوی شورای امنیت ملی، تنها در یک هفته‌ی گذشته ۳۰۹ جنگ‌جوی طالب کشته و ۲۱۰ تن دیگر شان زخمی شده‌اند.

امریکا در اثر این توافقنامه مؤفق شد که میل تفنگ افغان‌ها را از نیروهای امریکایی و ناتو، به‌سوی خود افغان‌ها نشانه بگیرد. بدور از واقعیت نیست که تمام تلفات و خساراتِ ناشی از آن، متوجه افغان‌ها است. طبق اطلاعات شورای امنیت ملی افغانستان، پس از امضای توافقنامه‌ی امریکا و طالبان، در نتیجه‌ی حملات جنگ‌جویان طالب، به تعداد ۷۸۹ غیرنظامی کشته و یا زخمی شده‌اند.

در این مورد ما بارها بیان کرده‌ایم که پروسه‌ای صلح امریکایی به معنی توقف و پایان جنگ نیست، بلکه برای تضعیف، تجزیه و هضم نمودن گروه‌ طالبان در نظم و نظام فعلی افغانستان بوده است. از همین‌رو تعهدات رهایی ۱۰ هزار زندانی طالب، و آغاز مذاکرات بین‌الافغانی و بالاخره توافق بر آتش‌بس دایمی، با نشان دادن چراغ سبز از جانب امریکا، توسط دولت دست‌نشانده‌ای کابل با چالش جدی روبر گردیده است.

افزون بر این امریکا با امضای توافقنامه‌ی صلح، محبوبیت طالبان در افکارعامه که ناشی از جهاد آن‌ها علیه نیروهای اشغالگر بود را در توقف جهاد با آن‌ها و ادامه‌ی جنگ علیه نیروهای افغان همچنان به چالش کشیده است. امریکا در این بازی طالبان را در دام بسیار ضعیف خود انداخته است که طالبان اگر اندکی متوجه آن و نیز قربانی‌های خود شوند به آسانی می‌توانند به واقعیت این بازی پی ببرند.

در پایان باید گفت که این توافقنامه یک‌بار دیگر ثابت ساخت که امریکا اصلاً به تعهدات خود پابند نمی‌ماند، بل همواره در تلاش است تا براساس منافع خود بازی را به پیش ببرد. از این‌رو طالبان باید خطر این توافقنامه را درک نموده و هرچه زودتر از آن خارج و صف خود را با سایر جناح‌های مسلمان و افغان، علیه اشغالگرانِ غدار متحد سازد. درین شرایط حساس که بحران کرونا و بحران اقتصادی یکجا دامنگیر امریکا و غرب گردیده است، طالبان نیز این فرصت را غنیمت دانسته و یکجا با مجاهدین مخلص و متعهد، ضربه‌ی محکم و فیصله‌کن را بر فرق این طاغوت معاصر وارد نماید تا باشد که به اشغال و استعمار امریکایی نقطه پایان گذاشته شده و آغازی باشد برای مجد و عظمت دوباره‌ای امت اسلامی.

سیف الله مستنیر

رئیس دفتر مطبوعاتی حزب التحریر– ولایه افغانستان

 

ادامه مطلب...

ادامۀ قرنطینه باعث مشکلاتی شده‌ که حکومت تا پیش از قانون دفاعی در حل‌شان عاجز بود

  • نشر شده در اردن

(ترجمه)

قانون دفاع به دلیل گسترش جهانی بیماری همه‌گیر کرونا وضع نشد، بلکه این بیماری فرصتی را برای رژیم و حکومت مهیا کرد تا بدین‌گونه اقداماتی را اتخاذ کنند که هیچ ربطی به قرنطینه و پیشگیری از همه‌گیری ویروس کرونا ندارد. ثبوت این مسئله، حاضرجوابی­ها و تضادهای است که هرازگاهی بر روی تصامیم و قوانین دفاعی دولت برای بازگشت تدریجی به زندگی عادی مشاهده می­شود.

در ابتدا، ارعاب، بیم و هراس از طاعون از جمله ابزارهای مؤثر دولت برای تحمیل اقدامات‌اش، قرنطینۀ کامل مردم در خانه‌های‌شان، و توقف زندگی عادی و امرار معاش آنان بود، به جز در مواقع و مکان‌های خاص خودش، با یادآوری مداوم فاجعه‌ای که به وقوع خواهد پیوست؛ ولی هیچ اقدام جدی در خصوص آن گرفته نشده‌است. با­گذشت یک­ماه از قرنطینه و روند­نزولی شمار ابتلایان و مهار سرتاسری بیماری، حالا عمر الرزاز، نخست وزیر اردن، از ادامه این بحران برای بیش‌از هفته‌ها و ماه‌ها سخن می‌گوید و مردم­اش را به خانه‌نشینی به‌منظور کاستن از شدت بیماری ترغیب می­کند. این نشان می­دهد که رژیم اردن هنوز دست از وضع اقداماتی نکشیده که به دنبال تطبیق‌شان بر مردم می‌باشد. در حقیقت، بحران کرونا وضعیت را به فرصتی برای دولت تبدیل کرده‌است تا با ­آن بتواند سرکوب نرمی را که قبل از این  میسر نبود، مورد استفاده قرار دهد. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«اللَّهُمَّ مَنْ وَلِيَ مِنْ أمرِ أُمَّتِي شَيْئاً فَشَقَّ عَلَيْهِمْ فَاشْقُقْ عَلَيْهِ، وَمَنْ وَلِيَ مِنْ أمْرِ أُمَّتِي شيئًا فَرَفَقَ بِهِمْ فَارْفَقْ بِهِ»
[رواه مسلم]

ترجمه: يا الله! هر کس زمام امری از امور امت مرا عهده‌دار شد و بر آنان سخت گرفت، تو نیز بر او سخت بگیر و هر کس امری از امور امت مرا به عهده گرفت و با آنان نرم‌خویی کرد، تو نیز با او نرمی کن.

هم‌چنان، رژیم و دولت اردن مردم را از کسب درآمد، بازکردن فروشگاه‌های‌شان و خرید و فروش منع می­کند. دولت به بدترین شکل به باج‌گیری شروع کرده‌است؛ بناءً، هر­کس خواستار کمک‌های ناچیز ملی است و یا می‌خواهد کارش را شروع و فروشگاه‌اش را باز کند، از وی مطالبه می‌شود تا خود را در "سازمان امنیت اجتماعی" ثبت کند، طوری‌که این امر نیز اختیاری است. ولی هیچ­یک ازین اقدامات باعث رفع گرسنگی نشده و تماماً بی‌فایده بوده‌است؛ زیرا هم­اکنون بیش از صد­هزار مووسسۀ بدون ثبت در اردن فعالیت می‌کند.

علاوه‌بر این، دولت درآمدی از این روند نخواهد داشت و دست‌مزد کارمندان‌اش را نیز پرداخت نخواهد کرد، مگر از طریق پرداخت الکترونیکی روی تلفن‌های‌شان، برای کسانی‌که حساب بانکی ندارند، آن‌هم به بهانۀ دست به دست نشدن پول نقد، و این پروسه نیز لزوماً نیاز به پرداخت هزینۀ اشتراک به صورت مجازی دارد. کسانی‌که این شرایط را طی نکنند، اجازه شامل­شدن به کار را نخواهند داشت. آیا استثماری بیشتر از این وجود دارد؟ در عوض، آن‌چه رژیم می خواهد؛ اطلاعات شخصی، سوابق، لیست از افراد موجود و دسترسی مستقیم به معاملات مالی آن‌هاست، که در نتیجه تخلیه جیب‌های شهروندان، فعال کردن نظام ستم‌گر مالیاتی و وضع مالیات بر آن‌ها را به­همراه دارد. گذشته از این، دولت با عدم تخصیص کمک‌های ملکی و نظامی برای سال روان، قطع انعام‌های معلمان که در شروع سال تعلیمی ملزم به اجرای‌شان بود، اجباراً دستمزد ناچیز کارمندان را نیز تصاحب کرده‌است. این‌ها اهدافی است که رژیم توسط همه این شرایط و پروسه‌ها آن‌ها را دنبال می‌کند.

باوجود گزارش‌های زیادی از مهار این واگیری در بسیاری از نقاط اردن، ولی تاهنوز حکومت با روحیۀ سلطه‌گرایانه و ظالمانه همراه مردم تعامل می‌کند، چنان‌که آنان را از اجرای مناسک دینی‌شان به شمول نمازها و مخصوصاً نمازهای جماعت، قیام و روزۀ ماه مبارک رمضان و ادای نماز در مساجد الله سبحانه وتعالی باز می‌دارد. اکنون این جنایت به همۀ مردم وضاحت یافته‌است، حتی کسانی‌که موافق چنین وضعیتی بودند، و بهانه‌های حکومت از تار عنکبوت هم ضعیف‌تر شده‌است؛ رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْتَرْعِيهِ اللَّهُ رَعِيَّةً، يَمُوتُ يَوْمَ يَمُوتُ وَهُوَ غَاشٌّ لِرَعِيَّتِهِ، إِلَّا حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ»

ترجمه: هر بنده‌ای را که الله (سبحانه و تعالی) توفیق پیشوایی بر امت دهد، و درحالی بمیرد که دربارۀ پیروان خویش فریب و تقلب به کار برده باشد، الله (سبحانه وتعالی) بهشت را بر او حرام و ممنوع می‌کند.

رژیم و حکومت اقدامات اقتصادی، مالیاتی و باج‌خواهی را برای باز گذاشتن دست پیروان‌اش به‌منظور رهایی یافتن از بحران کرونا انجام داده، قوانین دفاعی را به‌خاطر زایل کردن حقوق مردم و آماده کردن‌شان به پذیرش نظام اقتصادی سودی سرمایه‌داری – همان‌گونه که پرداخت الکترونیکی را پذیرفتند – وضع کرده، به بستن دروازه‌های مساجد ادامه داده، و روزه‌داران را با وضع زمان قطع عبور و مرور مقید کرده‌است. قطعاً حکومت جرأت اجرای چنین اقدامات را قبل از واگیری کرونا نداشت و اکنون هم ندارد، مگر توسط این همه بلوف و استبدادی که حکومت و وزرایش با اتخاذ هر اقدام جدید می‌زنند، حال‌آن‌که هیچ توجیه صحی/بهداشتی برای‌شان وجود ندارد.

امت اکنون بیش‌از هر زمان دیگری متوجه بازی‌ها و دروغ‌های رژیم‌های حاکم‌شان شده‌اند و می‌دانند که آن‌ها به هیچ چیز دیگری جز موجودیت‌شان فکر نمی‌کنند. تمام نگرانی‌شان را نه زندگی و سلامت مردم، بل تطبیق برنامه‌های صندوق بین‌المللی پول و مواد معاملۀ ترامپ شکل می‌دهد، طوری‌که آنان را زیر فشار می‌گیرند و به پذیرش اقدامات‌شان وادار می‌کنند. به‌گونۀ مثال، می‌توان به قرارداد گاز با دولت غاصب یهود اشاره کرد که فقط چند ماه از شروع‌اش می‌گذرد، حال‌آن‌که هیچ یک از مردم این سرزمین از آن راضی نیست.

به هر اندازه امت آگاه شوند که وجود این رژیم‌ها تنها برای خدمت به کفار استعمارگر و محو هویت تمدن اسلامی‌شان می‌باشد، به همان اندازه آگاهی و اشتیاق‌شان برای فعالیت به خاطر بازگرداندن دولت خلافت راشده افزایش می‌یابد، دولتی‌که با برپایی مناسک نماز، زکات و روزه، پاسداری از مقدسات و دارایی‌های مسلمانان، و برگرداندن آن‌ها از دستان کفار استعمارگر و دوستان‌شان، می‌کوشد خوشنودی پروردگارش را بدست آورد.

﴿الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الْآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجاً أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ﴾
(ابراهیم: ۳)

ترجمه: همان‌ها که زندگی دنیا را بر آخرت ترجیح می‌دهند و (مردم را) از راه الله (سبحانه وتعالی) باز می‌دارند و می‌خواهند راه حق را منحرف کنند، آن‌ها در گمراهی دوری استند.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر – ولایه اردن

مترجم: امیر حسام

 

ادامه مطلب...

پرداختن به پخش سموم از سوی رسان‌های گمراه‌کننده

 (ترجمه)

خبر

شبکه­های ماهواره­ای گزارش­هایی را در مورد سریال­های رمضانی نشر نموده­اند؛ مخصوصاً سریال‌هایی‌که مربوط به عادی‌سازی روابط مختلف و هم‌چنین زنده­گی مسالمت‌آمیز هم‌راه با رژیم یهود می­باشد.

تبصره

نویسندۀ آمریکایی "هربرت شیلر"، که استاد مضمون "ارتباطات جمعی" در دانشگاه/پوهنتون کالیفورنیا و دانشگاه­های دیگر بود؛ در مقدمۀ کتاب­اش "بازی کننده­گان با عقل­ها" که عنوان فصل اول آن "گمراهی رسانه­ای و آگاهی مفسد" است، می­گوید: «مدیران دستگاه رسانه­ای در آمریکا به اصلاح اساسی در عملیه پی در پی کردن تصاویر و معلومات و نظارت در اداره کردن، اصلاح و کنترول دقیق بالای آن پرداخته‌اند. آن تصاویر و معلومات، اعتقادات و مواقف ما را تهدید کرده و در نهایت رفتار و کردار ما را مورد تهدید قرار می­دهد. هنگامی‌که مدیران دستگاه­های رسانه­ای قصد ارائۀ ایده­ها و راهنمایی­های را که با حقایق موجود در جامعه مطابقت نداشته باشد، نشر نمایند، پس آن­ها تبدیل به رهبران فکری می‌شوند.»

هم‌چنین گمراهی عقل بشر نشان دهنده یکی از ابزارهای است، که نظام­ها می­توانند از طریق آن برای قانع کردن مردم به خاطر رسیدن به اهداف خاص خود استفاده نمایند و به رسانه­ها نقش اساسی و مهمی را در این بازی کثیف داده؛ مخصوصاً در سرزمین‌های مان که از نادانی و عدم آگاهی خسته­اند. این یک اسلوبی از تعداد زیادی از اسالیبی است که  تو نمی­توانی ببینی؛ مگر این­که هر آن چیزی را که من می­خواهم و این یک روش قوی در رهبری دیگران و آرای عمومی با نهادن‌های خیالی که تفکر طرف مقابل را مقید می­کند. هم‌چنین رسانه­ها همیشه رویدادها را در چوکاتِ قرار می­دهند که آن قضیه طوری‌که می‌خواهند برای­شان کمک کند.

نقش درامه­های تلویزیونی یا آن­چه که به نام سریال مسمی شده؛ مخصوصاً سریال‌های رمضانی که میزان بیننده­گان­اش به سطح عالی رسیده و آشکار و روشن در غرس مفاهیم، افکار و رفتارها در نزد بیننده می­باشد. کار آن منظم و هماهنگ در طول سال­ها برای پیاده کردن نقشه­ها و اهدافی که صهیونیزم هم‌راه با مزدوران‌اش از حکام و متنفذین ترسیم نموده است، به پیش می‌رود و در رأس‌شان تلویزیون «ام بی سی» که آن زهرها را به اشکال، رنگ­ها، نام­ها و برنامه­های مختلف پخش می­کند... و توسط نظام­ها و حکام این راه با فروگذاشتن و خیانت به الله و رسول و دین­اش به پیش می­رود و برای تنفیذ سیاست­های معامله قرن، خصوصاً موضوعاتی‌که مربوط به قضیۀ سرزمین مبارک فلسطین است.

بنابر این، سریال­های را برای ما نشان می­دهند که در آن امکان زنده­گی مسالمت‌آمیز با یهود و نصارا ظاهر می­شود. مثلاً: سریال خلیجی "أم هارون" که در قسمت اولش یاد آور "اعلان تأسیس دولت اسرائیل در «تل آویو» پس از پایان حمایت انگلیس از سرزمین اسرائیل را اعلان می­کند، نه در سرزمین فلسطین.

هم‌چنان سریال سعودی رمضانی، برجسته سازی تغییرات بزرگ بعد از رسیدن محمد بن سلمان به ولیعهدی. مانند؛ توانمندسازی زنان، گردآمدن مردم به مناسبت جشن به اصطلاح ولنتاین (روز عاشقان) در داخل مملکت و سیاست عادی سازی روابط هم‌راه رژیم یهودی را در بر می‌گیرد.

این سریال تلویزیونی پیام‌های آلوده را در مورد عادی‌سازی روابط که در نزدشان مشخص است، پخش می‌نماید. در میان آن پیام‌های پخش شده، در مورد تجاوز رژیم یهود به سرزمین مبارک فلسطین و این­که رژیم‌شان یک حقیقت است و دولت موجود حق آن­ها در فلسطین بوده و حق اسلامی در آن زشت پنداشته می‌شود. از جمله کودکان را در گرفتن مفاهیم ضعیف و عادی سازی روابط و پذیرفتن دشمن هدف قرار می‌دهند و در بقیه قسمت‌های سریال "الحبل علی جرار" و غیر آن از افکار و پیام‌های آلوده وجود دارد.

از الله سبحانه وتعالی می­خواهیم که به برگشت دوباره دولت خلافت شتاب نماید تا این­که امور و احوال مربوط به رسانه­ها را به آن‌چه که الله راضی شود و برای بنده‌هایش مفید واقع شود، عهده‌دار گردد.

نویسنده: مسلمة الشامي (أم صهيب)

مترجم: احمد صابر "خالد"

ادامه مطلب...

دوام ظلمت سرمایه‌داری در نبود نور خلافت

خبر

 بیماری کوید -19 بحران شدیدی را در نظام سرمایه‌داری به وجود آورده است.

تبصره

از آغاز بهبود بحران مالی جهانی سال 2008. که در سراسر جهان منجر به فروپاشی مووسسات مالی شد، دیری نمی‏گذرد. شماری از مسئولین مدت‌ها قبل از شیوع علایم بیماری کوید-19 که هلاک کننده اقتصاد جهان به شمار می‌رود، یک بحران اقتصادی دیگر را پیش‌بینی می‌نمودند که ویران کننده‌تر از بحران گذشته خواهد بود که واقعاً در پیش‌بینی‌های‌شان برحق بودند.

با وجود این، چنین پیش‌بینی ای را حتی یک ترکاری فروش هم می‌توانست بکند، نه از علم و دانش‌اش؛ بلکه فقط از روی تجربه زنده‌گی‌اش؛ چرا که بار بحران‌های اقتصادی یا مالی به طور مرتب بر سر مردم عادی واقع شده است. به طور اوسط هر فرد در میان‌سالی خود ده‌ها بحران اقتصادی را مشاهده نموده است که بعضی از آن‌ها نسبت به بعضی دیگر تأثیرات بیشتری به هم‌راه داشته است.

نظام اقتصادی سرمایه‌داری عامل تمام بحران‌ها بوده و این جزء لاینفک فطرت آن می‌باشد. تاریخ نظام سرمایه‌داری بیانگر فروپاشی‌های پی‌هم نظام مالی می‌باشد، که از سال 1819م بدینسو می‌توان به وجود یک سلسله مواردی از ورشکستگی بانک‌ها و مووسسات مالی دیگر اشاره نمود. به این دلیل اقتصاد دانانِ چون "کارل مارکس" و "جون ستیوارد میل" و تعدادی دیگر به گسترش طرح‌ها پرداختند تا که بحران‌های مالی قرن نوزده را شناسایی نمایند.

 در نتیجه، فرضیه‌ای که نظام سرمایه‌داری در پی مبارزه با بیماری کوید-19 متلاشی خواهد شد، یک فرضیه بدور از واقعیت می‌باشد. حتی اگر سبب مرگ میلیون‌ها انسان شود؛ چرا که مردم به نظام سرمایه‌داری باورمند بوده و مهم‌تر از آن عدم موجودیت یک بدیل قوی برای‌ نظام سرمایه‌داری می‌باشد. مردم مفاهیم، معیارها و باورهای‌شان را به طور مداوم از اساس ایدیولوژی نظام سرمایه‌داری اخذ می‌نمایند؛ در حالی‌که اساس آن مبتنی بر جدایی دین از زندگی می‌باشد. نظام سرمایه‌داری با وجود همه تباهکاری‌ها و فساد خود باقی خواهد ماند. اگر بدیل برای نظام‌های فرعون، نمرود و یا هم ابولهب وجود می‌داشت، هرگز نظام های‌شان دوام نمی‌یافت و به زودترین فرصت سقوط می‌کرد. اگر تا زمانی‌که موسی علیه السلام، ابراهیم علیه السلام و یا هم محمد صلی الله علیه وسلم که با باطل و ظلم مبارزه می‌کردند، وجود نمی‌داشتند؛ در این صورت نظام‌های پلید باقی می‌ماند. امروز هم اگر بدیلی و اشخاصی‌که منهج آنان را دنبال کنند، وجود نداشته باشد، نظام‌های پلید باقی خواهد ماند.  به همین سبب است که الله سبحانه وتعالی فرموده است:

﴿ وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقاً ﴾

[الأسری:81]

ترجمه: و بگو: حق آمد و باطل نابود شد. همانا باطل نابودشدنی است!

بر ما واجب است تا در سرزمین‌های اسلامی، از این بی‌بندوباری‌های موجود در نظام سرمایه‏داری فاسد، استفاده نماییم و با آن به مبارزه برخیزیم و در عوض؛ باور مردم را نسبت به نظام خلافت تقویت نماییم؛ خلافتی‌که در طول تاریخ ما حکمفرما و در مراقبت از نیازمندی‌های ما توانمند بود، بدون این‌که در آن عیب طراحی شدۀ موجود باشد و یا این‌که دست به استثمار ملت‌های‌‌‌ خود و ملت جهان بزند.

زمانی‌که حاکمیت اسلام به وسیلۀ خلافت اسلامی و امت اسلامی برپا شود، نیروی ما متحد خواهد شد، آن‌جاست که مردم خواهند دید و درک خواهند کرد که جایگزین بهتری از اکثریت چیزها برای ادارۀ امورشان وجود دارد. تنها دولت خلافت راشده بر منهج نبوت می‌تواند که نظام سرمایه‌داری را سقوط دهد و مردم را از ظلمت شر به نور اسلام منتقل سازد.

﴿إِذَا جَاء نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجاً﴾

[النصر: 1-2].

ترجمه: زمانی که یاری الله و پیروزی فرا رسد و ببینی که مردم گروه‌گروه در دین خدا در آیند.

نویسنده: نمایندۀ مطبوعاتی حزب التحریر-هالند

مترجم: محمد "مزمل"

 

ادامه مطلب...

ایران با غرق نمودن جوانان مسلمان افغان بار دیگر چهره‌ی خاینانه و غیراسلامی‌اش را به نمایش گذاشت Featured

رسانه‌ها گزارش داده‌اند که پولیس ایران به تعداد ۵۸ تن از شهروندان افغان را پس از شکنجه به دریا انداخته‌ است. یکی از نجات‌یافته‌گان می‌گوید پولیس ایران، او و ۵۷ تن از همراهانش را که قصد ورود به خاک ایران را داشتند، پس از شکنجه به دریا انداخته است. به گفته وی، از این میان تنها 23 تن نجات یافته‌اند.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر ـ ولایه افغانستان این عمل را به سخت‌ترین الفاظ ممکن نکوهش نموده و نکات ذیل را پیرامون این رویداد غم‌انگیز قابل ذکر می‌داند:

یکم: افغانستان از جمله سرزمین‌های غنی اسلامی و سرشار از منابع طبیعی می‌باشد که کوزه‌اش از آب پُر است، اما تشنه‌لبان می‌گردد. این سرزمین به دلیل غدر حُکام و حاکمیت استعمار هیچ‌گاهی این فرصت برایش داده نشده تا متکی به خودش گردد. زیرا وابستگی سیاسی و اقتصادی از اسالیب استعمار غربی می‌باشد که بالای سرزمین‌های اسلامی تحمیل گردیده است. به همین دلیل است که میلیون‌ها جوان این سرزمین به سبب فقر و برای بدست‌آوردن لقمه نانی به کشورهای دیگری مهاجرت می‌کنند. حُکام خاین افغانستان نیز از یک طرف عواید و پول‌های سرازیر شده را حیف و میل نموده و به جیب شخصی‌شان می‌زنند و از سوی دیگر برنامه‌های اقتصادی شان نیز خیالی و دروغین است.

دوم: دولت آخندی ایران از بدو شکل‌گیری‌اش کوشش نموده تا خود را برای جهان اسلام منحیث محور و الگو معرفی نماید. اما این دولت با شعارهای بلند و بالایی‌که سَر می‌دهد نه‌تنها هیچ مرهمی روی زخم‌های مسلمانان جهان نگذاشته است، بل حتی با متابعت از سیاست‌های پلید امریکایی خیانت‌های بزرگی را علیه مسلمانان جهان انجام داده است. چنانچه در نتیجه‌ی همین سیاست‌های منافقانه‌ی دولت ایران است که هزاران مسلمان در افغانستان، سوریه، عراق، یمن و غیره سرزمین‌ها به رگبار گلوله بسته می‌شوند. از این‌رو به دریا انداختن جوانان افغان تداوم همان سیاست‌های غیرانسانی و غیراسلامی این دولتِ به نام اسلامی می‌باشد که ما شاهد آن هستیم.

سوم: از زمانی‌که جهان اسلام به دامان دولت ـ ملت سقوط نموده و با مرزکشی‌های استعمار پارچه‌پارچه گردیده، این گونه اعمال فجیع را بارها تجربه نموده است. با شکل‌گیری دولت‌های ملی؛ مفکوره‌ی امت و اخوت اسلامی رخت بسته و دولت‌ها به اساس اندیشه‌های سیکولار و مبتنی بر منافع ملی شکل‌گرفته است که دولت ظالم ایران نیز جزء آن می‌باشد. دیدگاه منافع ملی مسلمان‌ها را چنان علیه هم قرار داده است که مبتنی بر آن یک افغانی، قتل پاکستانی را و یک ایرانی، قتل افغانی را توجیه نموده و به آن افتخار می‌کند. بناً این ظلم، فساد و فجایع زمانی پایان می‌یابد که عوامل آن ریشه‌کن گردد. این عوامل همانا دولت‌های ملی، مرزهای ملی، نظام‌های غیراسلامی و غیره مواردی می‌باشد که بر جهان اسلام تحمیل گردیده و سبب تجزیه مسلمانان شده است.

ما سال‌هاست که امت مسلمه را از خطر این گونه مفکوره‌ها هشدار داده‌ایم و تا به امروز تلاش نموده‌ایم تا جهان اسلام را به اصل آن‌ها که همانا اسلام است بازگردانیم و با تأسیس دولت واحد خلافت همه‌ی این مفکورهای زهرآگین و خطرناک را از ریشه نابود نموده و وحدت فکری، سیاسی و جغرافیایی را میان مسلمانان به‌میان بیاوریم.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر - ولایه افغانستان

ادامه مطلب...

نهال‏شانی ابوهریره و رهنمایی پیامبر صلی الله علیه وسلم!

(ترجمه)

از ابوهریره رضی الله عنه روایت شده که پیامبر صلى الله عليه وسلم از نزد او می‌گذشت و او در حال نشاندن نهال در زمين بود، پيامبر صلى الله عليه وسلم فرمود:

«يَا أَبَا هُرَيْرَةَ، مَا الَّذِي تَغْرِسُ؟» قُلْتُ: غِرَاسًا لِي، قَالَ: «أَلَا أَدُلُّكَ عَلَى غِرَاسٍ خَيْرٍ لَّكَ مِنْ هَذَا؟» قَالَ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَالَ: قُلْ: سُبْحَانَ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ، يُغْرَسْ لَكَ بِكُلِّ وَاحِدَةٍ شَجَرَةٌ فِي الْجَنَّةِ»

(رواه ابن ماجه فی کتاب الأدب)

ترجمه: ابوهريره! چه چیز را غرس می‏کنی؟ پاسخ دادم: درختانی برای خود در زمین غرس می‏كنم، فرمود: آيا نمی‌خواهی كه درختانی بهتر از اين را به تونشان دهم؟ گفتم: آری! ای رسول خدا. فرمود: بگو: "سُبْحَانَ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ" با هريك درختی برايت در بهشت كاشته می‏شود.

توضیح حدیث

از این حدیث شریف واضح می‏شود که پیامبر صلی الله علیه وسلم به روان اخروی اصحاب رضی الله عنهم چه قدر توجه داشت، حتی در حالات معمولی نمی‏خواست که ذکر، تسبیح و تهلیل را فراموش کنند؛ زیرا در مقابل هریکی از آن‏ها‏مقام‏هایی در بهشت برای مؤمن داده می‏شود. واضح است که اصحاب پیامبر همیشه ذکر الله متعال را می‏کردند؛ لیکن ذکر آنان مثل ذکر مانبود، آنان در هرلحظه زندگی‌شان الله متعال را حاضر و ناظر دانسته و می‏کوشیدند که از قانون الله اندکی مخالفت نکرده باشند، تنها الله را عبادت می‏کردند و تنها از او استعانت می‏خواستند و تنها به او توکل می‏کردند؛ رابطه شان با کفار قطع بود، هر فراز و نشیب زندگی را با پیشانی باز و صبر و استقامت استقبال می‏کردند و هیچ‏گاه دست تگدی به کفار دراز نمی‏کردند و عزت خود را در اسلام جستجو می‏کردند...

ادامه مطلب...

صدهاتن از دولت مردان ترکیه بر سر قبر بنیان گذار ترکیۀ سکولار جمع شدند؛ این در حالی‌ست که از برگزاری نماز جماعت و جمعه جلوگیری می‌کنند!

(ترجمه)

دولت ترکیه به تاریخ 2020/4/23 محفلی زیر نام جشن حاکمیت مشروع مصطفی کمال، نابودکننده خلافت و شریعت را برگذار کرد، یعنی جش پایان حاکمیت شریعت و سپردن این حاکمیت به ملت به اسلوب غرب. دولت مردان ترکیه خصوصاً اعضای پارلمان به سمت تعمیر بزرگی که بالای قبر مصطفی کمال بنا شده بود، حرکت کردند تا با بلند رفتن به مکان مرتفعى که قبر بالای آن واقع شده است، به طور دسته‌جمعی مراسم تشریفات را انجام دهند. پخش موسيقی غم‌انگیز و سرود ملی، سپس خمیدن در مقابل قبر و ايستادن در مقابل قبر جهت ادای احترام با چند دقیقه سکوت و گذاشتن اكليل گل بالای قبر و تحریر در دفتر خاطرات نشان دهنده تعهد بر تابع‌داری ازاصول و مبانی کفری است که مصطفی کمال آن را آورده است. قربانی در این راه قربانی در راه سیکولاريزم، جمهوریت، دمکراسی، قومیت، ملیت و آزادی است. به تعداد صدهاتن از آن‌ها در حالی ظاهر شدند که باهم پیوسته به نظر می رسیدند، اما دهن هاى شان پوشیده به ماسک بود.

اردوغان هم با تعدادی از اطفال با پخش سرود ملی بدون ماسک در محفل ظاهر گردید. سخن‌رانی اردغان یادآور این بود که این جشن، جشن حاکمیت مردم و جشن دموکراسی است و ستودن مصطفی کمال بنیان گذار جمهوریت بیان کننده ترحم بالایش است.

این درحالی است که از هفته‌ها به این طرف به نمازگذاران جهت اقامه نماز جمعه و نماز جماعت به داخل مسجد اجازه داده نمی‌شوند؛ اگرچه با پوشیدن ماسک، تدابیر و احتیاط کامل را در نظر گیرند و یا اینکه مدعی صحت از ویروس کرونا باشند، باز هم در جریان ماه رمضان تصمیم به بسته بودن مساجد گرفته شده است. هم‌چنان با کسانی که براى احیای دوباره دولت خلافت مبارزه می کنند، دشمنى دارند. بالای محبوسین که مرتکب جرایم مختلف از قبیل، قتل، غصب، سرقت، اختلاص، غارت و تجاوز بر حقوق انسان‌ها و جرایم دیگر از قبیل فروش مواد مخدر؛ از طرف دولت فرمان عفو صادر شده اما این عفو شامل حاملین دعوت بسوی اسلام و خلافت، از جمله جوانان حزب التحریر نمی‌شود.

ادامه مطلب...

مفهوم مخالفت در عدد

  • نشر شده در فقهی

(ترجمه)

پرسش

السلام‌علیکم‌ورحمت‌الله‌وبرکاته!

در مورد درک «مفهوم مخالفت در عدد» که در استدلال‌های احکام شرعی معمول است، با این شروط به آن عمل می‌شود: نخست، عدد حصر باشد و دوم، نفی حکم قبل از عدد باشد؛ پس عدد به گونه‌ای باشد که معلومات ذهنی انسان مستقیماً بدان دلالت نموده و در ذهن خطور کند؛ مانند: این حدیث نبوی شریف:

«إذا كنتم ثلاثة فأمرّوا أحدكم، أو واحد منكم»

ترجمه: هرگاه سه نفر با هم (مسافرت کردید)، باید یک نفر و یا یکی از خودتان را به امارت (قافله) برگزینید.

در حدیث جهت عمل نمودن بر مفهوم مخالفت در عدد به «أَحَدَهُمْ» ترکیز شده؛ بدین معنی که بیش‌تر از یک جایز نیست. پس آیا در این نصِ حدیث به عدد «ثَلَاثَةٌ» عمل کرده خواهد شد؟ و یا این‌که عمل بدان صورت نگرفته و مفهوم مخالفت در آن وجود ندارد و کم‌تر یا بیش‌تر از آن در ذهن متبادر نمی‌شود؛ مانند این مثال:

«أعطني القرشین اللذین لي علیک»

ترجمه: آن دو قرشی را که نزدت دارم، برایم واپس بده؛ یعنی مبلغ بدهی‌ات را واپس بده. در این مثال (عدد دو) به اعتبار جماعت می‌باشد.

الله متعال شما، ما و همه مسلمانان را جزای خیر نصیب فرماید!

پاسخ

علیکم‌السلام‌ورحمت‌الله‌وبرکاته!

پرسش شما همان چیزی است که در حدیث مربوط به مفهوم مخالفت، در کتاب (شخصیت اسلامی) جلد سوم، مبحث (مفهوم عدد) آمده است، در آن کتاب چنین آمده:

«باید دانست که این‌جا مفهوم مخالفت در عدد، تنها در یک حالت قابل عمل کردن است؛ یعنی اگر حکم به یک تعداد مشخص محدود گردیده و سیاق و فحوای کلام، دلالت به ثبوت آن حکم در عدد و نفی‌اش از هر چیزی دیگری کند...؛ بناءً تمام احکام به عدد خاصی مقید گردیده است و دلالت‌اش به ثبوت در عدد و نفی از هر چیزی دیگری و یا دلالت‌اش به نفی عدد و ثبوت آن از هر چیزی دیگری، از سیاق کلام گرفته می‌شود؛ چون ذهن هنگام شنیدن لفظ به آن بذل توجه نموده و در این حالت، مفهوم عدد دارای کاربرد می‌باشد؛ مانند: قول رسول الله صلی الله علیه وسلم:

«إِذَا كَانَ ثَلَاثَةٌ فِي سَفَرٍ فَلْيُؤَمِّرُوا أَحَدَهُمْ»

[أخرجه أبو داود]

ترجمه: هرگاه سه نفر با هم مسافرت کردند، یکی از خودشان را به عنوان امیر قافله برگزینند.

حکم در این‌جا تعین امیر سفر می‌باشد؛ چون مقید به عدد «أَحَدَهُمْ» گردیده است. سیاق کلام دلالت به آن می‌کند که مراد از تعین امیر، یکی می‌باشد، نه دو و این مفهوم را افاده می‌کند که تعین بیش‌تر از یک امیر جایز نیست؛ هم‌چنان سیاق کلام دلالت می‌کند که حکم مقید به همین عدد «ثَلَاثَةٌ» می‌باشد؛ پس مفهوم مخالفت در این حکم قابل عمل است...؛ اما اگر سیاق کلام دلالت به عدد نکند، قسمی‌که یکی برای کسی دیگری که بدهی نزدش دارد، بگوید: (آن دو قرشی را که نزدت دارم، برایم واپس بده)؛ بناء در این مثال مفهوم مخالفت جای ندارد؛ چون در این جمله هدف تنها مقید به دو نیست؛ بلکه بدون قید و شرط «قرشین» ذکر کرده است، احتمال آن می‌رود که وی صد درهم قرض‏دار باشد. پس  مفهوم مخالفت در عدد، در صورتی  به آن عمل می شود که دو شرط را تکمیل کند: نخست- قید حکم به عدد، دوم- سیاق کلام به نفی حکم از غیر عدد دلالت کند.»

شما می‌دانید که لفظ «أَحَدَهُمْ» در حدیثی‌که قبلاً در بالا تذکر داده شد، به مفهوم عدد؛ یعنی مخالفت، بدان عمل صورت می‌‎گیرد. شما در آن حدیث از لفظ «ثَلَاثَةٌ» پرسش نمودید که آیا به مفهوم عدد؛ یعنی مخالفت، به آن عمل می‌شود یا خیر؟

پاسخ این است که به لفظ «ثَلَاثَةٌ» در حدیث: «إِذَا كَانَ ثَلَاثَةٌ فِي سَفَرٍ فَلْيُؤَمِّرُوا أَحَدَهُمْ»؛ همانند: لفظ «أَحَدَهُمْ» به مفهوم عدد عمل می‌شود؛ چون این عدد «ثَلَاثَةٌ»؛ مانند: لفظ «أَحَدَهُمْ» کاملاً مقید است. پس اگر مسافران کم‌تر از سه تن باشند؛ یعنی در صورت دو تن بودن، برای آنان واجب نیست تا یکی را به عنوان امیر برگزینند؛ چون مفهوم مخالفت در این‌جا کاربرد داشته و در صورت کم‌تر از سه، گزینش امیر واجب نمی‌گردد.

این‌جا گفته نمی‌شود که: اگر تعداد بیش‌تر از سه بود؛ بناءً بر مفهوم مخالفت در عدد، گزینش یکی به عنوان امیر واجب نمی‎گردد؛ بلکه بیش‌تر از سه، به شکل اولی شامل مفهوم موافقت می‌گردد. یعنی ذکر تعداد کم جهت هشدار به بیش‌تر است؛ پس اگر تعداد به سه رسد، یکی را به عنوان امیر برگزینند؛ پس به شکل اولی در بیش‌تر از سه نیز گزینش یک تن به عنوان امیر واجب خواهد بود. مشخص است که مفهوم موافقه به معنای لازم مدلول لفظ است که به نام فحوا و تنبیه کلام یاد می‌شود و مراد از آن معنای خطاب می‌باشد که از ترکیب جمله واضح می‌گردد و آن عبارت از دلالت التزامی است که ذهن هنگام شنیدن لفظ به آن متمرکز می‌گردد و در صورت موجودیت ضرورت ذهنی، عمل بدان صورت می‌گیرد؛ نه به غیر از آن. بدین اساس عمل به حکم انتخاب امیر در بیش از سه نفر، به معنای موافقه بوده و در این حالت عمل به مفهوم مخالفت صورت‌پذیر نیست.

هم‌چنان نزد علمای اصول و فقه، حکم گزینش امیر در بیش‌تر از سه نفر هم قابل تطبیق است. در کتاب «نیل الأوطار» در شرح احادیث تعیین کردن امیر چنین بیان کرده است:

«و از این احادیث معلوم می‎گردد، گزینش امیر برای تعداد مردمی‌که به بیش‌تر از سه تن برسند، حتمی است که یکی از خود را به عنوان امیر تعین کنند؛ چون این عمل باعث امان ماندن از اختلاف است که در غیر آن منجر به از بین رفتن می‌گردد. در صورت عدم گزینش امیر هر یکی بنا به رأی خودش تاکید نموده و مطابق هوای نفس‌شان عمل می‌کنند که منجر به هلاکت ایشان می‌گردد؛ ولی در صورت گزینش امیر اختلاف کم‌تر شده و وحدت تامین می‌گردد. در صورتی‌که این امر بالای سه تن در بیابانی از زمین‌اند و یا مسافرت می‌نمایند، واجب گردیده؛ پس برای تعداد بیش‌تری‌که در قریه‌ها و شهرستان‌ها زندگی به سر می‌برند، جهت از میان برداشتن ظلم و دشمنی بر یک‌دیگر به گونۀ اولی لازم است.»

امیدوارم این مسأله واضح گردیده باشد.

برادرتان عطاء بن خلیل أبوالرشته

مترجم: عمر موحد

 

ادامه مطلب...
Subscribe to this RSS feed

سرزمین های اسلامی

سرزمین های اسلامی

کشورهای غربی

سائر لینک ها

بخش های از صفحه