Ortadoğu’daki savaşın, Hürmüz Boğazı’ndaki gerilimlerin ve küresel petrol fiyatlarındaki artışın ardından Malezya hükümeti; halkın kaynaklarını sömürmeye yönelik devam eden politikası çerçevesinde akaryakıt fiyatlarına zam yaptı. Başbakan Datuk Seri Anwar İbrahim, Malezya yarımadasında dizel fiyatının 80 sent artırılarak litre başına 5,52 Ringgit’e (RM) çıkarıldığını, Sabah, Sarawak ve Labuan’da ise fiyatın 2,15 RM’de sabit kaldığını duyurdu.

Ayrıca 26 Mart - 1 Nisan tarihleri arasında 97 oktan benzinin fiyatının 60 sent artırılarak 5,15 RM’ye, sübvansiyonsuz (desteksiz) 95 oktan benzinin fiyatının 60 sent artırılarak 3,87 RM’ye yükseltildiğini, buna karşılık “Budi Madani 95” programı kapsamındaki sübvansiyonlu 95 oktan benzinin fiyatının ise 1,99 RM’de sabit tutulduğunu belirtti.

Hükümetin öne sürdüğü savaş gerekçeleri hakkında yorum yapmak istemiyoruz; zira savaş olmasaydı bile akaryakıt fiyatlarını keyfi bir şekilde zam yapacaklardı. Hiç şüphe yok ki, halkın servetini sömürmek istediklerinde her zaman bir bahane uyduracaklardır.

Burada halkın öfkesini asıl artıran şey; şu anda Malezya’nın başında, muhalefetteyken akaryakıt fiyatları her yükseldiğinde hükümete saldıran ve ağır eleştiriler yönelten bir Başbakanın bulunmasıdır. Muhalefetteyken başbakan olması hâlinde akaryakıt fiyatlarını düşüreceğine dair içi boş vaatlerde bulunmuş, o dönemin yöneticilerini ekonomiyi yönetememekle suçlamıştı.

Malezya, tıpkı çoğu İslam beldesi gibi, uzun zamandır Kapitalist sistemin hükmü altındadır. Bu sistem, kökeni itibarıyla Batılı bir ekonomik sistemdir; özü itibarıyla İslam’la çelişir ve helal-haram gözetmeksizin sadece kâr hırsıyla hareket eder. Kapitalizmde devlet, kendi ceplerini doldurmak için ülkenin servetlerini yağmalayan yöneticilerin arzularına göre yönetilir ve idare edilir.

Başbakan, bakanlar ve çevrelerindeki kodamanlar büyük servetler içinde yüzerken, halk her geçen gün daha fazla sömürülmektedir. Kapitalist ekonominin gerçeği budur. Kapitalizm, seçkin azınlığı sürekli zenginleştiren, halk kitlelerini ise yoksullaştıran bir sistemdir!

Oysa petrol, diğer tüm doğal kaynaklar gibi İslam’a göre Müslümanların ortak malıdır. Bu tür kaynaklar kamu mülkiyeti kategorisindendir; devletin bunlara el koyması, tebaasıyla bunlar üzerinden ticaret yapması, kârından pay alması veya bunları herhangi bir şahsa, şirkete, özellikle de yabancı şirketlere peşkeşe çekmesi asla caiz değildir.

Devletin bu kamu malı üzerindeki yegâne görevi, bu kaynakları tebaanın maslahatına hizmet edecek şekilde yönetmek ve elde edilen her bir kuruşluk kârı adıl bir şekilde halka dağıtmaktır.

Bu vesileyle İslam Ümmeti’ne şunu hatırlatmak isteriz ki yöneticiler ülkeyi kapitalist kanunlarla yönettikleri sürece, halk zulüm görmeye ve kanı emilmeye devam edecektir. Küfür sisteminin ve ona tutunan yöneticilerin tabiatı budur.

Oysa Allah Subhânehu ve Teâlâ, İslam ülkelerine bol miktarda petrol ve diğer doğal servetler bahşetmiştir. Şayet bu kaynaklar İslam Şeriatı’na göre yönetilseydi, tek bir can bile darlık ve sıkıntı çekmezdi.

Bu zenginliklere sahip İslam beldeleri, Allah’ın Kitabı ve Rasûl SallAllahu Aleyhi ve Sellem ’in Sünneti’ni uygulayan bir yönetim altında (halife) birleştiğinde, ortaya çıkacak güç ve refahın boyutu hayal dahi edilemeyecektir. Allah’ın izniyle İslam Ümmeti sadece refah dolu bir hayata kavuşmakla kalmayacak; bilakis bundan çok daha önemlisi, Allah Subhânehu ve Teâlâ’nın rızasını elde edecektir.

Muhakkak ki tercih tamamen Müslümanların elindedir: Ya sömürgecilikten miras kalan Kapitalist nizamın gölgesinde zulüm ve acıların cenderesi altında yaşamaya devam edecekler; ya da ayağa kalkıp Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem ’den miras kalan, İslam Ümmeti’nin tüm kaynaklarını onun hayrı için yönetecek ve işletecek olan Hilâfet’i yeniden ikame etmek için Hizb-ut Tahrir ile birlikte çalışacaklardır.

Allah’ın izniyle yakında kurulacak Hilafet Devleti; Ümmet’i koruyacak, ona kapsamlı bir kalkan olacak, Müslümanların işlerini güdecek ve onları dünya ve ahirette nihai kurtuluşa ve zafere ulaştıracaktır.