- مطابق
فراخوان سیاستمداران آمریکایی و یهودی برای تشکیل «اسرائیل بزرگ»؛ سکوت و محکومیت حکام بیکفایت!
(ترجمه)
خبر:
به گزارش شبکۀ الجزیره در روز چهارشنبه ۲۵/۰۲/۲۰۲۶، یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون اسرائیل در اظهاراتی گفت: «سند مالکیت ما بر سرزمین اسرائیل کتاب مقدس است؛ بنابراین مرزها نیز همان مرزهای مندرج در کتاب مقدس است. من از طرحهای اسرائیل بزرگ که بر تصرف منطقۀ عربی از رود فرات تا نیل تأکید دارد، حمایت میکنم.»
تبصره:
اظهارات یائیر لاپید در حالی مطرح میشود که پیشتر، در تاریخ ۲۰/۰۲/۲۰۲۶، تاکر کارلسون، روزنامهنگار آمریکایی در گفتوگویی با مایک هاکبی، سفیر آمریکا در اسرائیل، همین موضوع را پیش کشیده بود.
کارلسون با اشاره به متن عهد عتیق دربارۀ گستره کردن سرزمین اسرائیل از رود نیل تا فرات نظر هاکبی را جویا شد. هاکبی در پاسخ گفت: «خوب میشد اگر همه آن را میگرفتند»، و افزود محور اصلی بحث این است که این منطقهای که امروز دربارهاش سخن میگوییم، سرزمینی است که خداوند از طریق ابراهیم به قوم برگزیدهاش وعده داده است.
آشکار است که رؤیای یهود برای تأسیس آنچه «اسرائیل بزرگ» نامیده میشود، پدیدۀ نوظهور و زادۀ امروز و دیروز نیست؛ این اندیشه از زمانهای دور در ذهن آنان وجود داشته، حتی پیش از غصب سرزمین مبارک فلسطین. آنان این فکر را در توراتِ تحریفشدۀ خود جا دادند تا به آن رنگ دینی بدهند؛ تا نسلهای یهود آن را نسل به نسل با خود حمل کنند و برای تحققش کار نمایند.
آنچه امروز آنان را به طرح چنین سخنانی گستاخ ساخته، این است که ادارۀ ترامپ، صهیونیستیترین اداره در تاریخ آمریکا پنداشته میشود؛ ادارهای که در کنار یهود ایستاده و با استفاده از هر وسیله و امکانات موجود از آنان حمایت میکند تا خواستههایشان عملی گردد. هرچند ادارۀ ترامپ تلاش کرد خود را از اظهارات سفیرش، مایک هاکبی، دور نشان دهد و گفت «این سخنان دیدگاههای شخصی اوست و نشانۀ تغییر در سیاست رسمی آمریکا نیست»، اما نمیتوان پاسخ خود ترامپ به خبرنگاران در کاخ سفید را نادیده گرفت.
چنانکه اسکاینیوز عربی به تاریخ 04/02/۲۰۲۵ گزارش داد، هنگامی که از ترامپ پرسیده شد آیا از الحاق کرانۀ باختری به اسرائیل پشتیبانی میکند، او گفت: «اسرائیل کشور بسیار کوچکی است؛ دفتر من شبیه خاورمیانه است. این قلم را در دستم میبینید؟ بسیار زیباست. اسرائیل تنها به اندازۀ سرِ این قلم است، و این خوب نیست، درست است؟».
با درنظرداشت این مواضع، اینکه گفته شود سخنان هاکبی صرفاً نظر شخصی او بوده، سخنی دور از واقعیت و نوعی دستکمگرفتن فهم مردم است. بعید به نظر میرسد هاکبی بدون گرفتن چراغ سبز قبلی از ترامپ، چنین اظهاراتی را مطرح کرده باشد.
اما عجیبتر از همه، خاموشی حکام پست سرزمینهای اسلامی در برابر این سخنان است؛ حکامی که جز با یک بیانیۀ سست و بی ارزش، آنهم در حد چند جملۀ نکوهشآمیز علیه هاکبی، واکنشی نشان ندادند. با آنکه بیش از یکصد سال است با غصب رهبری امت، پیوسته نکوهش، محکوم و تقبیح نمودهاند؛ آیا این همه محکومکردنها تا امروز چه سودی رسانده است؟
واقعیت روشن است که این حکام آمادهاند تر و خشک را بسوزانند و سرزمین را به خاک و خون بکشانند، اگر مردمشان تنها اندکی لب به انتقاد از رهبری اشتباه، فساد، ستم و وابستگیشان به دولتهای استعمارگر بگشایند. اما آنگاه که هاکبی و رهبران یهود آشکارا از اشغال سرزمینهایشان و برچیدن تختهایشان سخن میزنند، در سکوتی چون سکوت گور فرو میروند و به صدور یک اعلامیه بسنده میکنند!
اگر از تختهایشان و از خاک و ناموس سرزمینهایشان دفاع نکنند، پس از چه چیزی دفاع خواهند کرد؟ آیا همین اظهارات گستاخانه برای اعلام نفیر و به حرکت درآوردن لشکرها جهت ریشهکنساختن این کیان غاصب برای همیشه بسنده نیست؟
تکلیف روشن و واضح است، مناطقی که یهود و آمریکا برای تشکیل «اسرائیل بزرگ» روی آنها حساب کردهاند از جمله اردن، سوریه، لبنان، مصر و عراق باید متحد شوند و تحت یک دولت و یک رهبری واحد قرار گیرند تا در برابر یهود بایستند، ضربههایی وارد کنند که وسوسههای شیطانی را از اذهانشان پاک کند و حضور آنها را برای همیشه به فراموشی بسپارد.
نویسنده: محمد ابو هشام
12 رمضان 1447ه.ق.
1 مارچ 2026م.
مترجم: حسین سلحشور