(ترجمه)

نشست وزیران خارجهٔ کشورهای بریکس که روزهای پنج‌شنبه و جمعه در هند برگزار شد، با حضور نمایندگان برازیل، روسیه، هند، چین، افریقای جنوبی، مصر، اتیوپی، اندونیزیا، ایران و امارات آغاز گردید. موضوعاتی چون جنگ تحمیل‌شده بر ایران در غرب آسیا، از مهم‌ترین محورهای مورد بحث این نشست به شمار می‌رود. ایران نیز از هند -که ریاست دوره‌ای این گروه را در سال ۲۰۲۶م بر عهده دارد- خواسته است تا از بریکس به‌عنوان بستری برای ایجاد اجماع در محکومیت اقدامات امریکا و رژیم یهود در این درگیری استفاده کند.

امروز دیگر بر هیچ‌کس پوشیده نیست که امت اسلامی از توانایی‌های اقتصادی، نظامی و ژئوپولیتیکی‌ای برخوردار است که می‌تواند آن را از غرب و شرق بی‌نیاز سازد؛ بلکه اگر اراده کند، قادر است نقش پیشتاز و رهبری‌کننده‌ای را در جهان ایفا نماید. وضعیت ذلت، وابستگی و تردید کنونی، نه از ناتوانی امت و کمبود امکانات آن، بلکه ناشی از تصمیم‌های حکام، سستی و تسلیم‌طلبی آنان و افتادن‌شان در آغوش استعمارگران بیگانه است.

امت اسلامی از ثروت‌هایی برخوردار است که آن را از دست‌درازی به‌سوی بیگانگان بی‌نیاز می‌سازد؛ نفت، گاز، معادن، نمک‌ها، ثروت‌های دریایی، زراعتی و حیوانی را در اختیار دارد. همچنان مالک موقعیت جغرافیایی راهبردی، شامل تنگه‌ها، خلیج‌ها، گذرگاه‌ها و آب‌های گرم است. این امت دارای ارتش‌هایی میلیونی و سلاح‌هایی میلیاردی است که برای دفاع از منافع و سرزمین‌های اسلامی در برابر هر متجاوز جنایت‌پیشه کفایت می‌کند. افزون بر آن، سرزمین‌های اسلامی سرشار از علما، اندیشمندان و کادرهایی است که برای نهضت امت و رساندن آن به جایگاه قدرت‌های بزرگ جهانی مورد نیاز می‌باشند. پیش از همه و پس از همه، این امت دارای مبدئی عظیم است که آن را برای رهبری و پیشوایی جهان شایسته می‌گرداند.

اما آنچه امت را از رسیدن به جایگاه واقعی‌اش و اتخاذ تصمیم‌های سرنوشت‌ساز بازداشته، نبود ارادهٔ سیاسی است؛ زیرا حکام سرزمین‌های اسلامی تکلیف خود را با وابستگی به غرب و شرق روشن ساخته‌اند و پذیرفته‌اند که بدون حاکمیت و اختیار باقی بمانند. آنان امت را چنین وانمود کرده‌اند که گویا ضعیف است و بدون بیگانگان نمی‌تواند به حیات خود ادامه دهد؛ در حالی‌که حقیقت آن است که امت اسلامی از همهٔ نهادها و سازمان‌های بین‌المللی بی‌نیاز است؛ چه نهادهای اقتصادی مانند بریکس، G20، G7 و G8، و چه نهادهای سیاسی مانند سازمان ملل. بلکه جدا شدن از بیگانه؛ چه غربی و چه شرقی یک ضرورت حتمی برای حفاظت از امت و منافع آن است؛ زیرا استعمارگر کافر در هر میدان و محفلی در کمین امت نشسته است و هرگز خرسند نمی‌شود که مسلمانان را در خیر، عزت، نعمت و آزادی ببیند، هرچند خلاف آن را اظهار نماید. الله سبحانه وتعالی می‌فرماید:

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لاَ يَأْلُونَكُمْ خَبَالاً وَدُّواْ مَا عَنِتُّمْ﴾ [آل‌عمران: 118]

ترجمه: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! غیر از خودتان، محرم راز و همراز نگیرید؛ آنان از هیچ فساد و تباهی در حق شما کوتاهی نمی‌کنند و دوست دارند شما در رنج و سختی بیفتید.

و نیز می‌فرماید:

﴿مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلاَ الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن رَّبِّكُمْ﴾ [البقرة: 105]

ترجمه: کافران اهل کتاب و مشرکان دوست ندارند هیچ خیر و برکتی از سوی پروردگارتان بر شما نازل گردد.

تمام آنچه امت اسلامی بدان نیاز دارد، این است که بار دیگر متحد شود تا به قدرت بزرگی تبدیل گردد که شایستگی رهبری جهان را داشته باشد. بعید می‌دانیم که حکام کنونی تا زمانی که بر تخت‌های خود تکیه زده‌اند و به باورهای وابستهٔ خویش پایبندند، اجازهٔ تحقق چنین امری را بدهند. از همین‌رو، بر امت لازم است که برای برکناری آنان از اریکه‌های قدرت و برپایی یک خلافت راشدهٔ واحد حرکت کند؛ خلافتی که وحدت، عزت، قدرت و استقلال تصمیم‌گیری را دوباره به امت بازگرداند. الله سبحانه وتعالی می‌فرماید:

﴿وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ وَلَـكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ﴾ [الأعراف: 96]

ترجمه: اگر مردم شهرها و آبادی‌ها ایمان می‌آوردند و تقوا پیشه می‌کردند، قطعاً برکات آسمان و زمین را بر آنان می‌گشودیم؛ ولی آنان تکذیب کردند، پس ما نیز به سبب اعمالی که انجام می‌دادند، آنان را گرفتار (عذاب) ساختیم.

 دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر

مهندس صلاح‌الدین عضاضة –رئیس دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر