(ترجمه)

کمتر کسی یافت می‌شود که مقالات روزنامۀ آلمانی NRC و برنامه‌های تلویزیونی نیوزور را در مورد آموزش اسلامی در هالند نخوانده و ندیده باشد. این تحقیق روی آموزش‌های رسمی و غیررسمی اسلامی، سروصداهای بسیاری را در جامعۀ هالند به‌پا کرده‌است. داستان از مراکز آموزشی سلفی یا هم آن‌هایی‌که شدیداً از سلفیت متأثر استند شروع شد که شریعت (قوانین اسلام) را تدریس و تکریم می‌کنند. عده‌ای از سیاست‌مداران مسقیماً خواستار سانسور خبرها و افزایش صلاحیت‌های هیأت مفتشین/بازرسان آموزشی شدند تا بتوانند حتی بر نهادهای آموزشی غیررسمی نیز نظارت کنند. حتی بعضی‌ها خواستار ممنوعیت این آموزش‌ها شدند؛ همانند بلجیم که دو دستی فرصت را قاپید و آموزش اسلامی را در این کشور زیر فشار آورد.

آنان با به‌کارگیری از طرح‌های تبلیغاتی پیچیده، چهرۀ ناخوشایندی را از نهادهای آموزشی رسمی و غیررسمی ایجاد کردند. ادعاهای دروغین بی‌شمار، سوءتعبیرها و اظهارات تخریب‌گرانه، رشتۀ مشترک همۀ این کارزارها را تشکیل می‌دهد، هرچند که نتیجه یکسان است. آموزش غیررسمی اسلامی (مدارس قرآنی در مساجد) و نهادهای آموزش اسلامی رسمی (که زیر نظارت مفتشین/بازرسان آموزشی فعالیت می‌کند) "ناخواسته" به تدریس مفاهیم اسلام می‌پردازند. منظور از مفاهیم اسلامی ناخواسته آنگاه واضح‌تر می‌شود که از آیات قرآن ایراد گرفته شود، آیاتی‌که مسلمانان به آن‌ها ایمان دارند و با همۀ توان‌شان عمل می‌کنند؛ مثلاً پذیرش قوانین طرز پوشش خاص، رد همجنس‌گرایی، رفتارهای مشخص بین مردان و زنان، ایمان به آخرت و امثال این‌ها. در حقیقت، آن‌چه باید یادآور شد این است که تمام نهادهای آموزشی اسلامی، بدون استثناء، مفاهیم، اصطلاحاً، معتدل اسلام را ناخواسته تدریس می‌کنند. بناءً حقیقت ندارد که این تحقیق تنها و تنها در مورد مفاهیم سلفیت است. هدف آنان نه فقط سلفی‌‌ها، بل مفاهیم اساسی اسلام است که به‌دلیل متقابل قرار گرفتن‌شان با چوکات آزادی‌های دیمکراتیک، آن‌ها را ناخواسته می‌پندارند. همان گونه که یکی از برادران ما می‌گوید: «اگر مسلمانان پس از مشاهدۀ تمام این‌ها بازهم به حملات برنامه‌ریزی‌شده علیه اسلام پی نبرند، نمی‌دانم که دیگر درمورد چی فکر کنم.»

یافته‌های این تحقیق تفوق سیاست‌های ضد اسلامی را نشان می‌دهد، طوری‌که ابتدا پوشش نقاب و ذبح حلال را منع کردند و اکنون نوبت به ممنوعیت آموزش اسلامی رسیده‌است. یک سازمان مخالف آموزش اسلامی که اوایل امسال از طرف AIVD تأسیس شد، در گزارش سالیانه‌اش از "واعظین مسلمان بنیادگرا" و تأثیرشان بر کودکان مسلمانی‌که آموزش‌های عربی و قرآنی را فرا می‌گیرند متذکر شد. براساس گزارش دیک اکوف، مدیر کل AIVD، صنوف مساجد و انجمن‌ها، زمینه را برای "جهادیت" و رشد اطفال به عنوان ظرفیت بالقوۀ تروریستی فراهم می‌کند.

ما، در همین مورد، نگرانی خود را از چنین پیشرفت‌های خطرناک از طریق اعلامیه‌ای در ماه اپریل ابراز کردیم. در آن‌جا گفتیم: «زبان AIVD کاملاً واضح می‌سازد که می‌خواهد مسلمانان را به‌عنوان یک خطر تعریف کند و از کودکان مسلمانی که قصد آموختن دین‌شان را دارند، یک تصویر بد ارائه کند تا از آنان به‌عنوان یک نیروی بالقوۀ تروریستی تعریف شود. چنین گستاخی نگران کننده است و نگران‌کننده‌تر از آن این‌که هیچ‌کس تقصیر این موضوع را به‌دوش نمی‌گیرد. برعلاوه، مردم نیز دوست دارند که ابزار این تبلیغات ضداسلامی قرار گیرند.» تحقیق نیوزور و NRC با برجسته کردن تفاوت‌های کلیشه‌ای و حمله به مفاهیم معتدل اسلامی، تنها به تبلیغات ضداسلامی دولت کمک کرده‌است. در واقع، آنان به هیچ نتیجۀ جدیدی دست نیافته‌اند.

واضح است که بین تعالیم اسلامی و آزادی‌های دیموکراسی تفاوت‌هایی وجود دارد. لازم نبود که برای دست‌یافتن به این نتیجه، تحقیق دیگری انجام شود. هرچند، سوال اساسی که باید به پاسخ آن پرداخت این است که چرا برای چنین مشکل بزرگ و غیرقابل تفوق در دیموکراسی لیبرال باید مواضع گوناگون گرفته شود؟ و چرا از مسلمانان می‌خواهند که هم به اصول اسلامی‌شان پایبند باشند و هم به دیموکراسی لیبرال ارزش قایل شوند؟ این همان چیزی است که آنان از مسلمانان می‌خواهند. عجیب‌تر از همه این که مسلمانان به داشتن تعصب در برابر کسانی‌که متفاوت می‌اندیشند، عدم تمایل به زندگی همراه آنان و عدم سازگاری با مفاهیم آن‌ها متهم می‌شوند؛ حال‌آن‌که مسلمانان را مجرم می‌نامند و از مفاهیم‌شان، به بهانۀ این‌که با چوکات آزادی‌های دیموکراسی سازگار نیست، ایراد می‌گیرند.

اسلامی را که آنان به‌خاطر عدم سازش‌گری ستیزه می‌کنند، ۱۴۰۰ سال پیش ایجاد شد و تمام بشریت را بی‌تفاوت از رنگ، فکر، وغیره، با حفظ هویت، رسوم و سنت‌های‌شان در خود جای می‌دهد؛ چنین است که مسلمانان به هیچ‌گونه مشکلی دچار نمی‌شوند. تنها حامیان لیبرال دیموکراسی به مشکل مواجه می‌شوند. آنان از یک‌طرف صدای آزادی را بلند می‌کنند، ولی از طرف دیگر روش‌های گوناگونی را برای اعمال فشار بر مسلمانان، دور کردن آنان از دین‌شان، و در آغوش گرفتن طرح لیبرال دیموکراسی به‌کار می‌گیرند.

آیا این همان چیزی است که مسلمانان را به آن دعوت می‌کنند؛ آرمانی‌که خودشان، با سرکوب کسانی‌که متفاوت می‌اندیشند و وادار کردن آنان به ترک عقایدشان، لگدمال می‌کنند؟ پس می‌توان گفت که اسلام بدیل بهتری است چون دورویی، ظلم و اجبار در دین را تحریم کرده‌است.

اوکی پالا

عضو دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر–هالند

مترجم: محمد حارث پویا

و بر ظالمان تکیه ننمایید که موجب می‌شود آتش شما را فرا گیرد.

(ترجمه)

به روز دوشنبه، 16 سپتمبر 2019م، اجلاس سه جانبه‌ی تازه‌ای در مورد سوریه در انقره برگزار شد که در آن، اردوغان، رئیس جمهور ترکیه، پوتین، رئیس جمهور روسیه و روحانی، رئیس جمهور ایران گرد هم آمدند. بیانیه‌ی مشترکی در پایان این اجلاس صادر و در آن به شدت بر روی حفظ استقلال و تمامیت ارضی سوریه، پایبندی به اهداف و اصول سازمان ملل و این‌که جنگ سوریه هیچ‌گونه راه‌حل نظامی نداشته، تأکید شد. آن‌ها توافق کردند که این راه‌حل فقط توسط خود مردم سوریه و در داخل خاک سوریه از طریق وساطت سازمان ملل صورت گرفته و بر اساس یک روند سیاسی مطابق با قطعنامه 2254 شورای امنیت سازمان ملل انجام شود. آن‌ها از نتیجه‌ی موفق کمیسیون قانون اساسی اظهار خرسندی کرده و آماده‌گی خود را مبنی بر تسهیل آغاز کار کمیسیون قانون اساسی در ژینو و در مطابقت با تصامیم کنفرانس ملی گفتگوی سوریه که در سوچی روسیه برگزار شد، اعلام کردند.       

پنجمین اجلاس سه جانبه که مطابق با اجلاس آستانه برگزار شد‌، هیچ تفاوتی با چهار اجلاس قبلی یا توافق‌نامه سوچی ندارد. هیچ‌چیزی در پشت زبان بازی و فریب "تشکیل و ایجاد کمیسیون جدید قانون اساسی" وجود نداشته و تاکنون چیزی از آن، جز تکرار مواردی‌که در اجلاس‌های قبلی ذکر شد، مشخص نیست. هدف اصلی از این‌گونه اجلاس‌های متوالی، به دست‌ آوردن راه‌حل سیاسی است که آمریکا در سوریه تعیین کرده و بازگشت مجدد سوریه به رژیم ظالم اسد است. اختلافات نشان داده شده توسط این سه رهبر با آمریکا به هیچ عنوان پیوندی با حقیقت ندارد، زیرا این آمریکا است که این سه رئیس جمهور را با هم یکجا کرده، نقش‌ها و وظایف‌شان را بین آن‌ها تقسیم کرده و زمینه‌های کار آن‌ها را معین کرده است. اما هنگامی‌که آن‌ها ادعا می‌کنند که آنچه را انجام می‌دهند، علیه خواسته‌های آمریکا بوده، فقط خود و گروه‌هایی را که مجبور به باور به آن‌ها هستند، فریب می‌دهند. گذشته از آن، کسانی‌که درک و بینش سیاسی دارند، حقیقت را به وضوح و همان‌طور که بیان کردیم، می‌بینند.   

تصامیم و اظهاراتی‌که در این اجلاس و زیر نظر آمریكا برگزار شد و به وجود آمد، باعث بی‌حرمتی به مسلمانان شد. این تصامیم تنها مورد استقبال حامیان اسد و سیکولران طرفدار رژیم سوریه قرار گرفت. زمانی‌که اردوغان می‌گوید: «ما درحال حاضر میزبان 3.6 میلیون پناهنده‌ی سوری که از بی‌عدالتی، تروریزم و قتل عام‌ها به خاک ما فرار کرده‌اند، هستیم.» آیا او نمی‌داند که کسانی‌که با او در یک میز می‌نشینند، همان‌هایی‌اند که باعث ایجاد تروریزم شده و قتل عام‌ها را در سوریه انجام می‌دهند؟ آیا او نمی‌داند که روحانی از اسد ظالم حمایت می‌کند؟ آیا او نمی‌داند که این ارتش ایران است که قتل عام‌ها را در سوریه مرتکب می‌شود؟ آیا او نمی‌داند که این تروریست ستمگر، پوتین است که سیاست زمین سوخته را در پیش گرفته، کودکان مسلمان را در ادلب و بقیه‌ی سوریه بمباران می‌کند؟ آیا روسیه و ایران شرکای قاتل اسد در جنایات و قتل عام‌های او نیستند؟

ای مسلمانان! شما به دلیل غم و اندوهی‌که که سال‌هاست در سوریه جریان دارد، رودهای اشک ریختید. شما به پناهند‌ه‌گان کمک کرده و در ارسال کمک‌های فراوان خود به مردم مظلوم سوریه سخاوت‌مند بوده و با برادران و خواهران مسلمان خود در غم و اندوه‌شان شریک شدید. اما امروز، حاکمان شما در تلاش‌اند که برادران مظلوم سوری خود را به ظالمان، تحت وظایفی‌که از سوی آمریکا برای آن‌ها اختصاص داده شده، واگذار کنند و آن‌ها را به زیر جنایت جنایتکاران قاتل بگذارند. اگر این را می‌دانید، باید در برابر این خیانت علیه خون مسلمانان، آن‌ها را مسئول دانسته و موقف خود را اظهار کنید.  

و شما، رئیس جمهور اردوغان! چرا در حال مشروعیت دادن به اسد، کسی‌که بیش از 500هزار سوری را کشته است، هستید؟ چرا در یک میز با دولت خائن و قاتل ایران، که دیروز، شریک آمریکا در اشغال افغانستان و عراق بوده و امروز هم، در حال نابودی سوریه است، نشسته‌اید؟ چطور با روسیه‌ی کافر، که مرتکب انواع قتل عام‌ها در سوریه می‌شود، موافق و هم‌سوء هستید؟ از خشم و غضب الله سبحانه‌و‌تعالی آگاه باشید:

﴿وَلَا تَرْكَنُٓوا اِلَى الَّذینَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَٓاءَ ثُمَّ لَا تُنْصَرُونَ﴾ [هود: 113]

ترجمه: و بر ظالمان تکیه ننمایید، که موجب می‌شود آتش شما را فرا گیرد و در آن حال، هیچ ولی و سرپرستی جز الله (سبحانه‌و‌تعالی) نخواهید داشت و یاری نمی‌شوید.     

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر-ولایه ترکیه

مترجم: مرصاد مرصوص