(ترجمه)

تظاهراتی در شهر "وعد مدنی" بر ضد ممنوعیت پوشیدن نقاب در داخل دانشگاه "وعد مدنی" رخ دادند. بیانیه‌ای مبنی بر پوشیدن لباس رسمی (دامن و پیراهن) برای محصلین اناث در این دانشگاه توسط مسئولین صادر شد. بخش زنان دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر-ولایه سودان موضوعات ذیل را در رابطه به این ممنوعیت بیان می‌کند:          

اول: ممنوعیت پوشش اسلامی بخشی از حالت دولت‌های ضد اسلامی علیه اسلام می‌باشد. تعداد کسانی‌که در این‌ دولت‌ به‌ قدرت رسیده و بر ضد اسلام و قوانین آن به‌ مراتب تاخته‌اند: اسماعیل التاج، سخنگوی اتحاد برای آزادی و تغییر، کسی‌که درحال ترویج تساوی جنسیتی بین زنان و مردان است، اولین شخص در این راستا نبوده و انتصار صاغرون، وزیر تحصیلات عالی نیز آخرین آن نخواهد بود. او در یک برنامه‌ی تلویزیونی اظهار داشت که مذاهب چهارگانه، اخلال‌گر می‌باشند! یا هم نخست وزیر، کسی‌که اظهار داشت که اقتصاد امروزی بر پایه‌ی مصلحت‌گرایی و جدا از ایدیولوژی استوار بوده و هم‌چنین، وزیر اوقاف، کسی‌که سخنانی را درمورد اسلام به زبان آورد که هیچ کس دیگری این کار را نکرده بود. همه‌ی این اظهارات ضد اسلامی به هیچ عنوان تصادفی نبوده بلکه این سخنان قصداً توسط کسانی‌که خواهان تغذیه‌ی افکار عمومی به وسیله‌ی مفاهیم دموکراتیک غربی می‌باشند، به زبان آورده شده تا تصویر منفوری را از اسلام ارائه کنند. این‌ها همانا حملات و تاخت و تازهای واضحی‌اند که توسط این اشخاص مغرض علیه اسلام و قوانین ناب‌اش تهیه می‌شوند.     

دوم: ممنوعیت پوشش اسلامی در این دانشگاه‌ صریحاً قانون اساسی‌شان را که آزادی شخصی را برای هر یک از شهروندان کشور تأمین کرده، زیر سوال می‌برد. این موضوع ثابت می‌سازد که ارزش‌های لیبرالی‌که از مسلمانان خواسته می‌شود که به آن متعهد باشند، چیزی جز فریب و نیرنگ نبوده و قابلیت تطبیق را با وجود به قدرت رسیدن کسانی‌که در غرب تربیت شده، ارزش‌های تمدن غربی در مغزشان رسوخ یافته و لاف آزادی بیان را سر می‌دهند، ندارند. اکنون، آن‌ها در گام‌های نخستین حکومت خود به اجبار، زنان را مجبور به نپوشیدن لباسی می‌کنند که خودشان آن‌را آزادانه انتخاب کرده‌اند. درحالی‌که این عمل خود را به هیچ عنوان منحیث اجبار بالای زنانی‌که مجبور می‌شوند که کاری را انجام دهند که مایل به آن نیستند، نمی‌پندارند. همانا این نشان‌دهنده‌ی سراسیمه‌گی و آشفته‌گی است که این سیکولریستان از آن رنج می‌برند.

سوم: اگر این ممنوعیت پوشش اسلامی در این دانشگاه‌ به حال خود گذاشته شود، بدون شک مصیبتی بزرگ به‌شمار رفته و آغازی برای ممنوعیت دیگر احکام فردی باقی‌مانده‌ی اسلام خواهد بود. این عمل، سیکولریستان را قادر می‌سازد که دیگر احکام فردی را نیز توسط قوانین خود از بین ببرند. همان‌گونه که ما شاهد آن در سرزمین‌های تونس و مصر بعد از انقلاب بودیم که آن‌ها نیز این گام‌ها را دنبال نموده و درحالی‌که مسلمانان لحظه‌ای در مقابل آن مدارا نموده و در مقابل، ادای نماز در نهادهای تحصیلی ممنوع گردید.

ای مردم سودان، آیا شما منتظر آن‌چه هستید که برادران شما با آن مواجه شدند؟ این چنین اعمال تحریک آمیز به احساسات مسلمانان به معنی وادار کردن مردم سودان برای ورود به‌گونه‌ی کامل به تمدن غربی به‌شمار رفته و این هرگز اتفاق نخواهد افتاد. ان شاءالله! بگذارید کسانی‌که از اسلام تنفر عمیقی دارند، بدانند که مردم سودان بر ضد حکومت سابق انقلاب کردند، نه اسلام. و این‌که مسلمانان هرگز کسانی‌ را که خواهان از بین بردن عزت‌شان بوده، اجازه نداده و روزی فرا می‌رسد که اسلام عزیز توسط دولت خلافت که همانا مشت محکمی بر دهان کسانی‌ استکه در پی تأسیس ارزش‌های سیکولریزم در سرزمین‌های مسلمانان‌اند تطبیق شود.

حزب‌التحریر_ولایه سودان خطاب به کسانی‌که به عقیده‌ی امت مسلمه ایمان داشته، می‌گوید که جهت تأسیس مجدد دولت خلافت راشده‌ی ثانی بر منهج نبوت که ریشه‌ی نفوذ فکری، سیاسی و نظامی کفار استعماگر را از سرزمین‌های اسلامی قطع کرده، حمایت کنند.

سخنگوی رسمی بخش زنان

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر-ولایه سودان

مترجم: مرصاد مرصوص

(ترجمه)

السلام‌علیکم و رحمت‌الله و برکاته!

برادر محترم، شما در مقالۀ خویش در مجلۀ‌الجریده به تاریخ 10 اکتوبر 2019م تحت عنوان فوق چنین گفتید: «ما با سخنان برادر عثمان موافق نیستیم.» وقتی که او می‌گوید: «چیزی‌که سودان نیامند آن است تنها افراد شایسته نه، بلکه سودان به مفکورۀ سیاسی نیازد دارد که توانمندی حل مشکلات را داشته و با هرنوع بحران مقابله نماید. ضمناً انرژی را واحد ساخته و امور مردم را تنظیم نماید. بر علاوه؛ شرایط زنده‌گی مطمئنانه و مملو از آرامش را برای رعیت‌خویش فراهم‌سازد. این کار ممکن نخواهد بود، مگر زیر چطر نظام اسلام که قوانین‌اش بر اساس تنظیم‌امور مردم شکل گرفته است.»

ما چنین می‌گوییم که فضای‌ فعلی در جستجوی یک تجربۀ جدید است و شاید وی چنین پنداشته باشد که هدف ما اصلاح فرد فرد جامعه و یا هم شعار‌های محکوم کننده‌ای‌ست که تجربه ‌اسلامی را در سودان به سمت ناکامی کشاند. از طرفی؛ عاقلانه نیست که در شرایط‌فعلی به هرنوع نظام، برچسب اسلامی زده، سپس بعد از اندکی آن را ترک و دفن تاریخ کنیم، ختم.

یکم: برادر عزیز، ابتدا تشکر از این که وقت خود را وقف افکار ما، راجع به اسلام و خلافت نمودید و آن هم در زمانی‌که صحبت در مورد اسلام و دولت‌اش در رسانه‌های ضد اسلامی، جرم محسوب شده و چنان فرض می‌شود که با رژیم سابق در تضاد است.

دوم: تجربۀ نظام‌فعلی "حکومت‌انتقالی" چیزی جدیدی نیست؛ این بقایای رژیم‌قبلی با چهرۀ جدید و بعضی تفاوت‌هایی‌که هیچ تغییری در اساسات این نظام "نظام دموکراتیک سرمایه‌داری-ساختۀ بشر" نمی آورد، می‌باشد. هر کسی که انتظار نتایجِ متفاوتی از نظام‌فعلی دارد؛ در حقیقت توقع رفع تشنه‌گی از سراب و توقع آب از ابر بدون باران می‌نماید.  

سوم: اصلاح فرد فرد جامعه، خود روش سیکولری‌ست. در واقع رژیم‌قبلی، رژیم سیکولر بود؛ اما نه به تمام معنی؛ اما رژیم حاکم فعلی رژیم کاملاً سیکولر می‌باشد. اما اگر اصلاح فرد که در حقیقت برای فریب مردم‌ساده‌لوح صورت می گیرد، به معنی مخالفت با نظامیان باشد؛ پس دیده می‌شود که رژیم‌فعلی دارای افراد نظامی بیشتری نسبت به نظام می‌باشد.

چهارم: به همه هوایداست که رژیم‌قبلی حتی برای یک روز هم، اسلام را تطبیق نکرده است؛ بلکه شعار‌های اسلامی را سر می‌دادند؛ ولی بر خلاف عمل می‌کردند؛ فلهذا هرگز گفته نمی‌توانیم که آن نظام، اسلامی بود. چیزی‌که ناکام شد، نظام اسلام نبود؛ بلکه اسلام گرا‌های بودند که با شعار‌های اسلامی، سیکولریزم را تطبیق و به اصلاح افراد پرداخته بودند.

نتیجه: نظام اسلام، نظام واحد است نه تجربه‌های بشر؛ زیرا تجربیات همواره در نظام‌های ساخته بشر موجود اند و از مغز‌های پوچ و ناقص‌جامعه تولید می‌گردند. به همین دلیل معلوم نیست که فردا چی کسب می‌کنند و در کدام سرزمین منهدم می‌شوند.

نظام‌اسلام جز "خلافت" چیزی دیگری نیست؛ قوانین و احکام آن از مرجع وحی‌الهی نازل شده است که تطبیق آن بالای تمام مسلمان فرض می‌باشد؛ حتی برای یک روز حق انتخاب عدم‌تطبیق آن را نداریم. پس چگونه می‌توان برای مدت طولانی سه سال دیگر منتظر ماند؟ الله سبحانه‌و‌تعالی می‌فرماید:

﴿ وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالا مُبِيناً ﴾ [احزاب: 36[

ترجمه: هیچ مرد و زن با ایمانی حق ندارد هنگامی که الله و پیامبرش امری را لازم بدانند، اختیاری (در برابر فرمان الله) داشته باشد و هر کس نافرمانی الله و رسولش را کند، به گمراهی آشکاری گرفتار شده است.

و پیامبر صلی الله علیه‌و‌سلم چنین می‌فرماید:

«وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً»

ترجمه: هرکس در حالی بمیرد که بر گردن وی بیعتی نباشد، به مرگ جاهلیت مرده است.

ابراهیم عثمان ابوخلیل

سخنگوی رسمی حزب‌التحریر-ولایه سودان

مترجم: عبدالله صالحی