(ترجمه)

رئیس‌جمهور ترکیه، اردوغان، در سخنرانی خود در برابر مجمع عمومی سازمان ملل روز سه‌شنبه گفت: «جامعه جهانی باید فشار بیشتری بر اسرائیل وارد کند» و از کشورهای بیشتری خواست تا دولت فلسطین را به رسمیت بشناسند. اما عبدالله دوم، پادشاه اردن، گفت که جهان بهای نادیده گرفتن بحران‌ها و درگیری‌های جاری در خاورمیانه را می‌پردازد و تأکید کرد که پیامدهای آن از منطقه فراتر رفته و بر اقتصاد و زندگی مردم در سراسر جهان تأثیر می‌گذارد.

وی افزود: «وقتی سخن از پاسخگو قرار دادن اسرائیل به میان می‌آید، تصمیم‌ها همچنان روی کاغذ باقی می‌مانند و نتیجه دولتی بدون بازدارندگی است». اما تمیم بن حمد آل ثانی، امیر قطر، گفت تا زمانی که قضیه فلسطین در نظام بین‌المللی «موضوعی نادیده‌گرفته‌شده» باشد، نمی‌توان از یک نظام بین‌المللی عادلانه سخن گفت. وی آنچه را در غزه رخ داده است «نسل‌کشی به تمام معنای کلمه» دانست و گفت نسل‌های آینده از حجم شکاف میان فاجعه انسانی و سطح واکنش بین‌المللی برای متوقف ساختن آن شگفت‌زده خواهند شد.

همچنان سایر حکام مسلمانان نیز همین‌گونه‌اند؛ آنان در برخی عبارات و سخن‌پردازی‌ها با یکدیگر تفاوت دارند، اما در اصل و اساس یکی هستند. همه آنان همچنان از طرح‌های صلح و تلاش برای حل منازعه بر اساس راه‌حل دو دولتی سخن می‌گویند؛ راه‌حلی که بر به رسمیت شناختن مشروعیت اشغال بیش از سه‌چهارم سرزمین فلسطین در کنار یک دولتک ضعیف فلسطینی استوار است. آنان گمان می‌کنند این راه‌حل نسخه جادویی پایان دادن به منازعه در فلسطین و خاورمیانه خواهد بود؛ زیرا فراموش کرده‌اند یا خود را به فراموشی زده‌اند که امت اسلامی عزم و اصول ثابت خود را از عقیده و احکام دین خویش می‌گیرد؛ احکامی که واگذاری حتی یک وجب از سرزمین اسراء و معراج را به هر استعمارگری که باشد، بر آن حرام می‌داند.

با آن‌که همه آنان اتفاق نظر دارند که آنچه «رژیم یهود» در حق مردم ما در فلسطین انجام می‌دهد، نسل‌کشی و جنایتی هولناک است، اما هیچ راه‌حلی جز فراخواندن به وارد کردن فشار بر آن برای توقف جنایاتش ارائه نمی‌کنند؛ گویی این رژیم خودبه‌خود و از روی محبت و کرامت دست از جنایاتش خواهد کشید! یا گویی نظام بین‌المللی اساساً به مسلمانان و فلسطین اهمیت می‌دهد؛ با آن‌که خود پادشاه اردن می‌گوید: «وقتی سخن از پاسخگو قرار دادن اسرائیل به میان می‌آید، تصمیم‌ها روی کاغذ باقی می‌مانند و نتیجه، دولتی بدون بازدارندگی است».

همه آنان می‌دانند که سازمان ملل چیزی بیش از ابزاری در دست دولت‌های بزرگ و استعمارگر نیست و تصمیم‌های آن ارزشی ندارد، مگر زمانی که در خدمت اهداف و طرح‌های استعمار قرار گیرد؛ با این حال، همچنان به سوی منبر سازمان ملل می‌شتابند تا سخنرانی‌ها و بیاناتی ایراد کنند که خود می‌دانند از دیوارهای آن فراتر نخواهد رفت!

راه یاری‌رسانی و نصرت به فلسطین مجهول نیست؛ همه می‌دانند که هیچ راهی جز حرکت ارتش‌های مسلمانان برای آزادسازی کامل آن وجود ندارد. از ابن عمر، از پیامبر صلی الله علیه وسلم روایت شده است که فرمودند:

«لَتُقَاتِلُنَّ الْيَهُودَ فَلَتَقْتُلُنَّهُمْ، حَتَّى يَقُولَ الْحَجَرُ: يَا مُسْلِمُ، هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ فَاقْتُلْهُ» (رواه مسلم)

ترجمه: حتماً با یهود می‌جنگید و آنان را خواهید کشت، تا جائیی‌که سنگ صدا می‌زند: ای مسلمان! این یک یهودی است؛ بیا و او را بکش.

با این حال، این حکام همچنان راه‌حل‌های استعمارگران و طرح‌های آنان را زمزمه می‌کنند و اقدامات واقعی و مؤثر را رها کرده‌اند. الله سبحانه وتعالی می‌فرماید:

﴿وَقُلِ اعْمَلُواْ فَسَيَرَى اللهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ وَسَتُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ﴾ [توبه: 105]

ترجمه: بگو (هرچه می‌خواهید) انجام دهید. اما بدانید که الله اعمال (ظاهر و باطن) را می‌بیند (و آن‌ها  را به حساب شما می‌گیرد) و پیغمبر و مؤمنان اعمال (ظاهر) شما را می‌بینند و ( به نسبت خوبی و بدی، با شما دوستی و یا دشمنی می‌کنند. این در دنیاست و اما) در آخرت به سوی الله برگردانده می‌شوید که آگاه از پنهان و آشکار است و شما را بدانچه انجام می‌دهید مطلع می‌سازد (و پاداش و جزاء اعمال و اقوال شما را می‌دهد).

آگاهی حکام از جنایات «رژیم یهود» و کوتاهی سازمان ملل، آنان را قهرمانانی مدافع منافع امت نمی‌سازد؛ بلکه این امر گواه همدستی آنان با استعمارگر کافر است؛ زیرا آنان حقیقت را می‌دانند و با وجود آن، برای یاری فلسطین و مردم آن هیچ اقدامی نکرده‌اند.

امید و چشم‌داشت به مخلصان در ارتش‌های امت است تا برای یاری و نصرت امت و قضایای آن، آزادسازی فلسطین و دیگر سرزمین‌های اشغال‌شده مسلمانان به حرکت درآیند و از حکام مزدور و توطئه‌گر عبور کنند.

پس ای ارتش‌های مسلمانان، بشتابید، بشتابید!

 دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر

شمارۀ صدور: 1448هـ / 047

 13 ربیع الثانی سال 1448ه.ق.

 25 سپتامبر سال 2025م.

مترجم: محمد مزمل