(ترجمه)

خبرگزاری رویترز گزارش داده که امریکا از اعطای ویزای ورود به عبدالفتاح البرهان، فرمانده ارتش سودان، پیش از سخنرانی تعیین‌شده او در برابر مجمع عمومی سازمان ملل در روز پنج‌شنبه، خودداری می‌کند. دو منبع به این خبرگزاری گفته‌اند که به نظر می‌رسد صدور این ویزا با موافقت او با آتش‌بس ۹۰ روزه مرتبط است. روزنامه السودانی نیز برای تأیید این خبر، به نقل از منابع خود گفته است که البرهان پیشنهاد امریکا مبنی بر مشروط‌ساختن اعطای ویزای ورود به امریکا برای شرکت در نشست‌های مجمع عمومی سازمان ملل به امضای آتش‌بس بشردوستانه سه‌ماهه را رد کرده است.

امریکا در حال حاضر خواهان توقف جنگ در سودان نیست و آن‌گونه که ادعا می‌کند، خواهان آتش‌بس نیز نمی‌باشد؛ بلکه می‌خواهد جنگ ادامه یابد تا به هدف خود در جداسازی دارفور برسد. از همین رو دست به اقداماتی می‌زند که هدف از آن‌ها پیچیده‌تر ساختن اوضاع است؛ به‌ویژه هنگامی که از سلب مشروعیت هر دو طرف سخن می‌گوید. تومی پیگوت، سخنگوی وزارت خارجه امریکا، در بیانیه‌ای که سه‌شنبه گذشته صادر کرد، گفت: «نه نیروهای مسلح و نه نیروهای شبه‌نظامی پشتیبانی سریع و نه هیچ‌یک از رهبران آن‌ها نماینده یک حکومت مشروع و قانون اساسی استند». امریکا در اینجا میان ارتش یک کشور و کسانی که در پی تجزیه آن هستند، مانند نیروهای پشتیبانی سریع، مساوات برقرار می‌کند. همچنین آنچه امریکا در قالب طرح بولوس در ۲۰ جون گذشته ارائه کرد ــ که آنان اصرار دارند آن را «آتش‌بس بشردوستانه» بنامند ــ با هدف جداسازی دارفور است؛ زیرا این طرح نیروهای پشتیبانی سریع را به‌عنوان یک موجودیت سیاسی موازی معرفی می‌کند که دارای ساختار اداری و برنامه سیاسی است و در میز مذاکرات، هم‌سطح ارتش سودان می‌نشیند.

افزون بر این، آتش‌بس عملاً راه را به‌طور کامل در برابر ارتش برای بازپس‌گیری دارفور مسدود می‌کند و تسلط حمیدتی بر آن را تحکیم می‌بخشد.

اکنون همگان می‌بینند که چگونه ارتش از آزادسازی دارفور منحرف و در مناطق دور از آن، در نیل آبی، کردفان جنوبی و غربی و مناطق دیگر، سرگرم می‌شود؛ آن هم با چراغ سبز امریکا و با کمک مزدورانش در منطقه.

بر اهل سودان واجب است که نخست نسبت به طرح‌های امریکا برای تجزیه سودان از طریق جداسازی دارفور آگاهی پیدا کنند و در دام فریب و گمراه‌سازی‌ای که پیش‌تر در روند جداسازی جنوب سودان رخ داد، نیفتند. آنان باید برای قطع دست امریکا و فرستاده آن و دیگر فرستادگان بین‌المللی اقدام کنند؛ و این کار با تحریک اهل قدرت برای نصرت دادن به حزب‌التحریر برای تمکین اسلام، از طریق برپایی خلافت راشده بر منهج نبوت صورت می‌گیرد؛ خلافتی که مانع پاره‌پاره‌شدن سودان می‌شود، بلکه آن را با دیگر سرزمین‌های مسلمانان یک‌جا می‌سازد تا برای از میان برداشتن سلطه استعمارگران کافر اقدام کند و هدایت، نور و رحمت را در سراسر جهانی که سرمایه‌داری آن را از گمراهی، فساد و به بردگی‌کشیدن ناتوانان آکنده ساخته است، گسترش دهد.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ﴾ [الأنفال: 24]

ترجمه: ای مومنان! فرمان الله (سبحانه وتعالی) را بپزیرید، و دستور پیغمبرش را قبول کنید هنگامی که شما را به چیزی دعوت کند که به شما زندگی(مادی، معنوی،دنیوی واخروی) بخشد، و بدانید که او (سبحانه و تعالی) میان انسان و دل او جدائی می اندازد (ومی‌تواند انسان را از رسیدن به خواسته‌ها وآرزوهای دل باز دارد واو را بمیراند ونگذارد عمر طولانی داشته باشد که مهمترین آرزوی دل هر انسانی است)، و بدانید که همگی تان در پیشگاه او (سبحانه و تعالی) گرد آورده می‌شوید( و به حساب و کتاب‌تان رسیدگی می‌گردد).

 دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر – ولایۀ سودان

 إبراهيم عثمان (أبو خليل) – سخنگوی رسمی حزب‌التحریر - ولایۀ سودان