(ترجمه)

به‌تاریخ ۲۸ نومبر ۲۰۱۷م، پاپ فرانسیس رهبر ۱.2 ملیارد کاتولیک‎های جهان، پیام سرگشاده‎ای را به بیشتر از ۱۵۰هزار کاتولیک‎های میانمار ایراد کرد. در این سفر توقع زیاد از وی این بود که توجه جهان را در مورد روهنیگیایی‎هایی که از طرف نظامیان میانمار بی‎خانمان و به‎طور نظام‎مند قتل عام می‎شوند، برگرداند. به ما این جای تعجب نیست، زمانی‎که پاپ را منافق و بی‎شرم دریافتیم که وی خودداری از جلب توجه جامعۀ جهانی در مورد مسلمانان روهینگیایی کرد.

پاپ در سخنرانی‎اش برای خوش‎ساختن بودایی‎های متعصب، نه از مسلمانان روهینگیا و نه هم از کشتار بی‎رحمانه آن‎ها توسط نظامیان میانمار ذکر کرد. او نه‌تنها شهرتی اخلاقی و معنویی که برای به دست آوردن آن در گذشته برای آن از ذکر برادران و خواهران روهنیگیایی کرده بود؛ بلکه منافقت وی زمانی آشکار گردید که "جنران مین آنگ هلینگ" قاتلی‎که هنوز رویش به خون مسلمانان تر است، ذکری از قتل عام آن‎ها نکرد.

پاپ هم‎چنان با یکی از راهبان متعصب بودایی، سیتاگو سیا دو، که حکومت نظامی میانمار را در متهم شدن به پاک‎سازی قومی روهینگیا از طرف جامعۀ جهانی حمایت می‎کند، صحبت کرد. علاوه بر آن، دو رویی پاپ در این‎جا ختم نمی‎شود. او در عوض این‎که انتقاد بالای سوکوی کند، بطوری بی‎شرمانه از کوشش‎های وی در آوردن صلح میان گروپ‎های مختلف بعد از حکومت نظامی یاد آوری می‎کند. در مجموع، بازدید، جلسات و سخنرانی‎های وی انعکاس فریبنده از استعمار غرب و دست نشانده‎های غرب بود. 

حقیقت مسئله اینست: اشخاصی؛ مانند ترامپ و پاپ فرانسیس نمایندگی از ایدیولوژی سیکولریزم سرمایه‎داری می‎کنند که آن‎ها هراس تاریخی از نظام سیاسی اسلام دارند. بخصوص از زمان محاصرۀ شهر قسطنطنیه توسط سلطان محمدفاتح در سال ۱۴۵۳م و ضربۀ شدیدی که بر پایگاه آخری امپراتوری غرب در شهر بیزنتیم(نام شهری در یونان فعلی) وارد کرد، بعد از آن، هراسِ فتح اسلام در تمام نهادهای غربی ریشۀ عمیق دوانده است.

بنابر این، ما دوباره مکر پاپ کنونی را مانند پاپ شانزدهم که از یک طرف ادعای آوردن اتحاد میان اسلام و عیسویت را می‎کرد و از طرف دیگر، نظریۀ نفرت‎انگیزش را در مورد جهاد و ام‎الفرایض(خلافت)، مقایسه با خشونت و دهشت‎افگنی کرد، شاهد هستیم. در جهان امروزی، ترامپ روی یک سکه و پاپ روی دیگر سکۀ استعمار غرب هستند. تنها فرق میان هر دوی آن‎ها اینست که پاپ توان‎مندی پوشاندن نفرت زشت، غیرمنطقی و تاریخی‎اش را با سخنان شرین‎اش می‎پوشاند.

در نتیجۀ بازدید سه روزۀ پاپ از بنگله‎دیش، به‎تاریخ ۳۰ نومبر ۲۰۱۷م و جلسات وی با مهاجرین روهینگیایی هیچ چیزی به‎جزء از استراتیژی غرب تا بتواند از احساسات مسلمانان بنگله‎دیش بهره‎برداری کند، نبود. یکی از اهداف کلیدی بازدید وی دعوت به مباحثه میان اسلام، عیسویت و یهودیت بود تا بتواند این ادیان را زیر یک دین ابراهیمی بیاورد و هم‎چنان مبارزه ایدیولوژیکی میان اسلام و کفر را مبهم بسازد. این موضوعات مورد بحث پاپ برای تسلط بیشتر غرب بر سر زمین‎های مسلمانانی‎که در آن جنگ قرار دارد، بود.

از یک طرف کفر غربی با متحدین منطقوی‎شان مسلمانان را قتل عام می‎کنند و از طرف دیگر توسط دست نشاندگان‎شان؛ مانند فرانسیس کوشش می‎کنند تا تبادل نظریات میان ادیان را در اذهان امت اسلامی برای خنثی‎سازی آن‎ها منتشر کنند، یا هم بتوانند آنان را مجبور به ترک نقش‎اش در حمل دعوت و چالشی‎که اسلام نسبت به ایدیولوژی‎های دیگر دارد، خنثی کنند. الله سبحانه وتعالی قبلاً منافقت پاپ را در میانمار افشاء کرد و وی(پاپ) پروا نمی‎کند که به چی اندازه کوشش کرد تا مسلمانان را نسبت به خلافت فریب دهد؛ بلکه پاپ تأسیس دوبارۀ خلافت بر مهنج نبوت را هیچ‎گاه مانع شده نمی‎تواند.

﴿یرِیدُونَ أَنْ یطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَیأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ یتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ﴾

[صف: ۸-۹]

 ترجمه: آنان می‌خواهند نور الله(سبحانه وتعالی) را با (گمان‎های باطل و سخنان ناروای) دهان خود خاموش گردانند(و از گسترش این نور كه اسلام است جلوگیری كنند)؛ ولی الله(سبحانه وتعالی) جزء این نمی‌خواهد كه نور خود را به كمال رساند(و پیوسته با پیروزی این آئین، آن را گسترده‌تر گرداند) هرچند كه كافران دوست نداشته باشند. الله(سبحانه وتعالی) است كه پیامبر خود(محمّد) را همراه با هدایت و دین راستین(به میان مردم) روانه كرده است تا این آئین(كامل و شامل) را بر همه آئین‎ها پیروز گرداند(و به منصّه ظهورش رساند) هرچند كه مشركان نپسندند.

دفتر مطبوعاتی حزب التحریر-ولایه بنگله‎دیش