جمعه, ۱۳ ربیع الثانی ۱۴۴۸هـ| ۲۰۲۶/۰۹/۲۵م
ساعت: مدینه منوره
Menu
القائمة الرئيسية
القائمة الرئيسية

  •   مطابق  
امت مسلمه نباید بار دیگر طعم فریب دروغین "سوچی" را بچشد
بسم الله الرحمن الرحيم

امت مسلمه نباید بار دیگر طعم فریب دروغین "سوچی" را بچشد

(ترجمه)

خبر

 بر اساس خبرهای نشر شده در سایت الجزیره، به تاریخ ۱۹ سپتمبر ۲۰۱۷م آن سان سوچی رهبر نام نهاد میانمار، در سخنرانی‎اش در مورد بحران روهینگیا گفت: «من نگران مسلمانان و آن‎هایی‎که به کشور بنگله‎دیش فرار نموده‎اند، می‎باشم.» از ماه گذشته بدینسو بیشتر از ۴۱۰۰۰۰ مسلمان روهینگیا از میانمار به بنگله‎دیش فرار نموده‎اند که این کار انتقادهای زیادی را در مورد وی در پی داشت. آن سان سوچی در جریان سخنرانی‎اش گفت: «دولت میانمار در انجام مسؤولیت‎هایش جدی است و نمی‎خواهد با عدم پیش‎برد مسؤولیت‎هایش داغ ملامتی را به خود کسب کند. در ضمن میانمار از مداخله و بررسی بین‎الملل نسبت به این موضوع هیچ هراسی هم ندارد. برای نیروهای امنیتی فرمان داده شده است تا دوشادوش هم به عملیات خویش ادامه داده و به منظور جلوگیری از تلفات منطقوی و ضررهای افراد بی‎گناه تابع قوانین باشند.» وی هم‎چنان علاوه نمود: «دولت میانمار همیشه آماده است که به مسلمانان فراری روهینگیا رسیده‎گی کرده و آن‎هایی‎که برای زنده‎گی دوباره برگردند کمک نیز نماید.» (منبع: سایت رسمی الجزیزه)

تبصره

"آن سان سوچی" رهبر نام نهاد میانمار، سردمدار حقوق بشر و برندۀ جایزه نوبل که خود را تکه‎دار صلح قلمداد می‎کند، در سخنرانی طولانی‎اش به ممالک جهان از حقیقت نژادستیزی و کشتار بی‎رحمانه‎ی مسلمانان روهینگیا، اصلاً سخن به زبان نیاورد. بعد از هفته‎ها کشتار ظالمانه، سوزانیدن‎ها، تجاوز بالای زنان مسلمان و ویران نمودن تقریباً ۵۰ قریه که منجر به فرار نمودن چهار صد و ده هزار مسلمان روهینگیایی به کشور همسایه(بنگله‎دیش) گردید، سخنان خانم سوچی در باره مسلمانان کاملاً مبهم و به جزء از پرده انداختن بر جنایات انجام شده توسط نیروهای امنیتی میانمار چیزی بیش نبود. اگر به این سخنرانی دقیق نظر انداخته شود، متوجه می‎شویم که وی در طول ۳۰ دقیقه از سخنرانی خود اصلاً از منطقۀ روهینگیا حرفی به زبان نیاورد؛ مگر به جزء از یک بار و آن هم زمانی‎که از ارتش نجات اراکان(گروهی که مسؤول حملات تروریستی در این کشور است) نام برد.

داکتر مونگ زرنی که یک شخص تبعید شده بودایی و فعال حقوق بشر است، در مصاحبه‎اش در مورد این گروه دهشت افگن گفت: «ارتش برما دلیل اصلی خود را پیدا نموده است تا عملیات پاکسازی امنیتی را به راه بیندازد. بر این اساس مردم و نظامیان روهینگیا با روش خشن و ظالمانه در منطقۀ سرحدی که از سوی ارتش برما و پولیس امنیتی تعیین شده بود، وارد حملات گردیدند.» ضمناً وی در مورد شروع روند بازگشت دوباره مسلمانان روهینگیا، رسیده‎گی و کمک به امورات آن‎ها، علاوه نمود: «آن سان سوچی فقط می‎خواهد، فشارهای جامعه ملل را به عقب براند و بالای وعده‎یی که نموده است صادق نیست؛ زیرا در این روند از مسلمانان خواسته خواهند شد تا همۀ آن‎ها دارای تذکره باشند؛ در حالی‎که ۹۹ درصد مسلمانان روهینگیا فاقد تذکره بوده و کارت‎های شناسایی قبلی آن‎ها نیز غیر قابل اعتبار اعلام گردیده است.»

آیا فکر می‎کنید که تنها آن سان سوچی در قبال کشتار بی‎رحمانه‎ی مسلمانان روهینگیا ملامت است؟ آیا رهبران مسلمان و غیرمسلمان جهان که موقف بی‎طرفانه را اختیار نموده‎اند، مسؤول این همه جنایات ظالمانه علیه بشریت نیستند؟ آیا رسانه‎های جهانی و سازمان ملل که داد از حقوق بشر و آزادی‎ها می‎زنند، در مقابل این همه قتل عام جاری در میانمار هیچ مسؤولیت ندارند؟ اگر چنین است، پس وظیفه اصلی آن‎ها چیست؟ رهبران جهانی بعد از حمله شارلی ابدو چی کردند؟ چی عکس‎العمل در قبال آن از خود نشان دادند؟ تنها در جریان حمله شارلی ابدو در پاریس ۱۲ تن کشته شده و سپس مردم جهان شاهد جمع شدن رهبران جهانی در فرانسه بودند که  ضمن محکوم کردن این حمله، سوگند یاد نمودند تا علیه تروریزم و هم‎چنین حملات وحشیانه‎ی این چنینی مبارزه نمایند.

امریکا در سال ۲۰۰۳م به بهانه‎ی سلاح‎های کشتار جمعی عراق را اشغال نمود، در حالی‎که اقتصاد این کشور خود در آن زمان در حال تزلزل قرار داشت. در آن وقت بیشتر از ۵ صد هزار طفل بی‎گناه در نتیجه یک دهه‎ی طولانی تحریم اقتصادی که توسط شورای امنیت بر این کشور وضع شده بود، جان‎های شیرین خویش را از داست داده بودند. اما بر عکس کشور میانمار مسلمانان روهینگیا را بی‎رحمانه به قتل می‎رساند، شکنجه می‎کند و ده‎ها سال می‎شود که آن‎ها را از حقوق اولیه و اساسی شان محروم نموده است؛ ولی شورای امنیت حتی اقدام به پیشنهاد وضع تحریم علیه دولت میانمار را ننموده است.

با موجودیت هزاران شواهد آشکار از قتل، شکنجه، تجاوز وحشیانه و بی‎جا ساختن صدها و هزارها مسلمان روهینگیایی، نه رهبران شرق و غرب و نه رهبران جهان این اعمال وحشیانه و ظالمانه میانمار را که علیه بشریت و انسانیت است محکوم و نه وعده پناه دادن مسلمانان و مبارزه علیه رژیم جنایتکار میانمار را می‎دهند. حتی رسانه‎های جهانی که گویا سوگند نشر و پخش حقایق جهان را بدون تبعیض خورده‎اند، بعد از کشته شدن هزاران مرد، زن و اطفال مسلمان روهینگیایی توسط بودایی‎های تروریست، هیچ ادعایی نکردند که دین بودایی دین دهشت افگنی بوده و بودایی‎ها برای همه انسانیت یک تهدید است، گویی که گوش همه رسانه‎ها کر گردیده است و چیزی را نه می‎شنوند و نه می‎بینند.

متأسفانه حاکمان بی‎همت مسلمان، همواره چشم امید خویش را به سازمان ملل دوخته و خواستار حل مشکل‎شان از این سازمان نام نهاد هستند، در حالی‎که این سازمان جزء خیانت چیزی دیگری در حق امت مسلمه انجام نداده است. علاوه بر آن حاکمان خاین مسلمان، در مقابل احکام الله سبحانه وتعالی، رژیم‎های امریکا، انگلیس، روسیه، دولت یهود، چین و هندوستان را الگو گرفته و با آغوش باز دروازه‎ی دوستی را به روی آن‎ها گشوده‎اند. از این‎رو امت مسلمه نباید فریب ریزاندن اشک تمساح حاکمان مسلمان را برای مردم روهینگیا بخورند. آن‎ها نباید از سخن‎های بدون عمل حاکمان غربی امید داشته باشند و نه با گریه‎های ظاهری سازمان‎های جاسوسی‎شان اغوا گردند. علاوه بر آن امت مسلمه نباید دروغ‎های خانم سوچی را مبنی بر تشکیل کمیسیون تحقیق ملی باور کنند تا این کمیسیون به جنایاتی که توسط نیروهای امنیتی‎اش صورت گرفته است، رسیده‎گی کرده و عاملین این جنایات را مجازات کند. امت مسلمه باید تنها به وعده الله سبحانه وتعالی اعتماد کنند که می‎فرماید:

﴿وَمَنْ يَتق الله يجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً﴾

[طلاق: ۲]

ترجمه: هر كس هم از الله بترسد و پرهيزگاری كند، الله راه نجات(از هر تنگنایی) را برای او فراهم می‎سازد.

ان‎شاءالله روزی فراخواهد رسید که این امت خلافت راشده ثانی را تأسیس کرده و این دولت مقتدر و نجیب، ارتش قدرت‎مندش را در هر گوشه و کنار دنیا برای نجات مردان، زنان و اطفال همه جهان بدون در نظر داشت نژادش، ارسال خواهد کرد و مسلمانان میانمار، سوریه، عراق، آیغور، فلسطین و کشمیر را از دست کفار ظالم و متحدانش آزاد خواهد کرد.

نویسنده: فهمیده بنت ودود

نوشته شده برای دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابراز نظر نمایید

back to top

سرزمین های اسلامی

سرزمین های اسلامی

کشورهای غربی

سائر لینک ها

بخش های از صفحه