(ترجمه)

وحدت عقیده، برادری اسلامی و حق همسایگی حتی در حد سکوت و دست‌کشیدن از یاری نیز مانع نشد؛ بلکه حکام پاکستان پا را از این هم فراتر گذاشتند و برادران و همسایگان خود را تهدید کردند که ممکن است به جنگ امریکا و رژیم یهود علیه آنان بپیوندند؛ آن هم به بهانه وجود توافق‌نامه دفاع مشترک! در حالی که پیمان عقیده و پیوند ایمان را که آنان را با هر مسلمانی در روی زمین مرتبط می‌سازد، به فراموشی سپرده‌اند. پس کدام پیمان استوارتر است: اسناد دفاع از غاصبان حرمین شریفین یا میثاق محکم اسلام؟!

در همین زمینه، معاون نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه پاکستان، اسحاق‌دار، روز سه‌شنبه تأکید کرد که پاکستان ایران را به توافق‌نامه دفاع مشترک با عربستان سعودی یادآوری کرده است؛ آن هم در چارچوب تلاش‌ها برای جلوگیری از هرگونه حمله دیگر ایران بر پایگاه‌های نظامی امریکایی که در خاک عربستان ایجاد شده‌اند. او در یک نشست خبری در اسلام‌آباد گفت: «من طرف ایرانی را از توافق‌نامه دفاع مشترک میان ما آگاه ساختم و طرف ایرانی نیز تأکید کرد که لازم است عربستان تضمین دهد که از خاک خود علیه ایران استفاده نخواهد شد».

با وجود این، همه می‌دانند که مسلمانان ایران -چه سنّی و چه شیعه- برادران امت دو میلیاردی مسلمانان در سراسر جهان اند. اما در عین حال برای همه روشن شده است که حکام ایران، همانند دیگر حکام سرزمین‌های اسلامی، در اعمال و رفتارشان هیچ پیوندی با اسلام و مسلمانان ندارند؛ زیرا آنان به آنچه الله سبحانه وتعالی نازل کرده حکم نمی‌کنند و امور امت خود را بر اساس شریعت الهی اداره نمی‌نمایند. بلکه کار آنان تا آنجا رسیده که به دوستی با امریکا تصریح کرده‌اند؛ چنان‌که محمدعلی ابطحی، معاون رئیس‌جمهور پیشین ایران، محمد خاتمی، در کنفرانسی در دبی در سال ۲۰۰۴م. گفت: اگر ایران نبود، امریکا نمی‌توانست افغانستان و عراق را اشغال کند.

همچنین بر کسی پنهان نمانده است که رژیم ایران در کنار بشار اسد -مزدور امریکا- در جنایت‌هایی که بیش از یک دهه ادامه یافت مشارکت داشت؛ جنایت‌هایی که در آن‌ها هولناک‌ترین جرایم رخ داد، به گونه‌ای که نه ناموس زنان مصون ماند و نه خون مسلمانان بی‌گناه.

با این همه، تمام فداکاری‌هایی که رژیم ایران برای جلب رضایت امریکا، خدمت به منافع آن و حمایت از جنایت‌کارانش در منطقه؛ به‌ویژه در عراق و سوریه انجام داد، برای امریکا کفایت نکرد. امریکا تصمیم گرفت که نقش این رژیم پایان یافته و زمان مصرف «انقلابی» که ادعای اسلام داشت سپری شده است؛ زیرا وجود رژیم ملاها اکنون مانعی در برابر طرح جدید امریکا برای ایجاد «خاورمیانه جدید» تحت رهبری رژیم یهود و سیطره آن بر منطقه است.

از همین رو، امریکا به کشتن و تصفیه رهبران آن یکی پس از دیگری آغاز کرد و به همین بسنده نکرد؛ بلکه همچون دست‌پرورده خود، رژیم یهود، به هدف قرار دادن زیربناها و بمباردمان مکاتب و مناطق مسکونی در هر جایی پرداخت که گمان می‌رفت یکی از رجال رژیم در آن حضور داشته باشد.

ایران تنها «انقلاب ایران» و رجال آن نیستند؛ کسانی که عبای اسلام را بر دوش انداختند اما هرگز به آن حکم نکردند. ایران سرزمین امام مسلم، امام بخاری، امام ترمذی و ابن ماجه است و نیز سرزمین ده‌ها و صدها تن از بزرگان تمدن اسلامی.

ایران سرزمین خراجی و ملک تمام امت اسلامی است. از همین رو، تجاوز امریکا بر آن و بر مردمش در حقیقت تجاوز بر همه امت اسلامی است و واجب است که امت اسلامی یک‌پارچه برای یاری آنان به پا خیزد.

کسی نگوید: «بگذارید امریکا این سرزمین را از حکام فاسدش نجات دهد.» زیرا واجب آن است که امت، خار خود را با دست خود بیرون کند، نه آن‌که دشمنش آن را بیرون آورد تا به جای آن هزار خار عمیق‌تر و زهرآگین‌تر بکارد!

رهبران سیاسی و نظامی پاکستان نه از الله سبحانه وتعالی شرم دارند و نه از بندگان او. به جای آن‌که برای یاری برادران و همسایگان خود به پا خیزند، آنان را همان‌گونه که برادران شان در غزه را رها کردند، تنها گذاشتند.

به جای آن‌که از این فرصت برای رهایی از بردگی امریکا استفاده کنند، در خدمت‌گزاری به آن بیشتر فرو رفتند، گمان می‌کنند که با این کار رضایت امریکا را به دست می‌آورند و امریکا آنان را بر کرسی‌های لرزان‌شان باقی خواهد گذاشت.

آنان از آنچه امریکا با هم‌پیمانان و وابستگانش در ایران، سوریه، عراق و دیگر سرزمین‌ها انجام داده است عبرت نگرفتند. حتی به سکوت ناتوانانه نیز بسنده نکردند، بلکه با افتخار اعلام کردند که به جنگ امریکا خواهند پیوست؛ همان‌گونه که پیش از این در جنگ صلیبی امریکا که «جنگ علیه تروریزم» نامیده شد، به آن پیوسته بودند.

آنان حتی چیزی از غیرت ابوجهل را نیز حفظ نکردند و نه حتی موضعی مانند موضع صلیبیان اسپانیایی داشتند! پس این سخن رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد آنان صدق می‌کند:

«إِنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ الأُولَى: إِذَا لَمْ تَسْتَحِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ» (بخاری)

ترجمه: از جمله سخنانی که مردم از پیامبران پیشین به یادگار گرفته اند این است: اگر حیا نداشتی، هرچه می‌خواهی انجام بده.

ای مسلمانان پاکستان! ای افسران مخلص آن! دیگر برای هیچ عذرخواهی عذری باقی نمانده است تا در برابر این «رویبضه‌ها» که بر شما حکومت می‌کنند و شما را رهبری می‌نمایند سکوت اختیار شود؛ زیرا برای هر صاحب چشم و بصیرتی روشن شده است که این رهبران ریشه بلا و اساس درد اند و برانداختن آنان بزرگ‌ترین وجیبه است.

اگر شما چنین کنید، از زنجیرهای استعمار کافر غربی رهایی خواهید یافت و خواهید توانست زمام امور خود را به دست بگیرید.

پس دست در دست حزب‌التحریر بگذارید و آن را نصرت دهید تا دولت خلافت راشده بر منهج نبوت را برپا سازید؛ زیرا تنها در سایه آن است که رضایت الله سبحانه وتعالی را به دست می‌آورید و خود و امت خود را آزاد می‌کنید. در غیر این صورت، شکست‌ها، عقب‌گردها و ذلت‌های شما همچنان افزایش خواهد یافت تا به پایین‌ترین درجات سقوط کنید. الله سبحانه و تعالی می‌فرماید:

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾ [الأنفال: 24]

ترجمه: ای مومنان! فرمان الله (سبحانه وتعالی) را بپزیرید، و دستور پیامبرش را قبول کنید هنگامی که شما را به چیزی دعوت کند که به شما زندگی(مادی، معنوی،دنیوی واخروی) بخشد.

 دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر – ولایۀ پاکستان

‌ شمارۀ صدور: 1447 / 28

 16 رمضان سال 1447ه.ق.

 5 مارچ سال 2026م.

مترجم: محمد مزمل