(ترجمه)

اردوغان رئیس جمهور ترکیه با برادر عزیزش، روحانی رئیس جمهور ایران و با دوست عزیزش پوتین، رئیس جمهور روسیه به تاریخ ۷ سپتمبر ۲۰۱۸م در تهران دیدار و گفتگو نمودند. هدف از این دیدار بحث در مورد وضعیت سوریه، به ویژه ادلب و ایجاد راه‌حلی‌که این سه کشور موسوم به "ضامن" بتوانند بر آن توافق کنند، گفته شده‌است؛ کشورهای‌که بارها در آستانه و انقره به هدف بحث در مورد اوضاع سوریه باهم نشست نموده‌اند. حال پرسشی‌که پیش می‌آید، این است که این نشست چه چیزی جدیدی برای مردم شام خواهد داشت؟

تمام توافقات آستانه در سابق بیان مشترک را بین این کشورها ارائه داد که به نوعی شبیه به بیانیۀ نشست تهران می‌باشد. پس از پایان نشست آستانه، علاوه بر مواردی‌که در رسانه‌ها اعلام می‌شد، که در آن اهل شام شاهد پیامد بسیاری از نتایج و دست آوردهای شوم این نشست‌ها بودند، از جمله آواره‌گان غوطه، قلمون، حومه شمالی حمص و درعا از نتایج غیراعلام شدۀ نشست آستانه و همان طور تسلط نظام بر سکۀ شرقی در جنوب ادلب بود.

به همین ترتیب، با آن‌که نشست تهران بنابر پیشنهاد اردوغان به آتش‌بس در ادلب توافق نمود است، طیاره‌های روسیه بالای مناطق مختلف در جنوب ادلب و شمال حماه، شروع به باراندن آتش نموده‌اند. لذا پرسش اینست که آیا نشست تهران هم مانند نشست‌های سابق آستانه، بر موارد اعلان نشده توافقاتی دارد؟ یا بمب باران روسیه بخشی از توافقات اعلان شده می‌باشد؟ به این معنی که پوتین هنوز در قبول آتش‌بس در ادلب، متردد است. آیا این اظهارات اردوغان "که او در صورت حمله بر ادلب بیکار نخواهد نشست" از حمله بر ادلب جلوگیری خواهدکرد؟ و یا این اظهارات صرفاً خاکستر پاشاندن به چشمان امت مسلمه می‌باشد؟

از این‌رو، اگر بر بیانیۀ نشست تهران نظری کوتاهی داشته باشیم، پیدا خواهد بود که این بیانیه برین صراحت دارد که این دولت‌ها در ادامۀ همکاری برای به طور کامل از بین بردن گروه داعش، جبهة النصره، گروه‌های دیگر، افراد، شعارها و نهادهای مرتبط به القاعده و داعش است. کسانی‌که از سوی شورای امنیت سازمان ملل طبقه‌بندی شده و تروریست خوانده شده‌اند، عزم خود را یکی نموده‌اند و براین تأکید دارند که در مبارزه با تروریزم، تفکیک میان گروه‌های تروریستی در بالا ذکر شده و گروه‌های مخالف مسلحی‌که به آتش‌بس با نظام پیوسته و یا بعداً ملحق خواهندشد، با توجه به وقوع تلفات ملکی از بالاترین اهمیت برخوردار است. چنین متنی دلالت براین دارد که بمباردماران روسیه بیرون از این توافق نمی‌باشد و این‌که ترکیه از آن ممانعت نکرده، بلکه این چیزی می‌باشد که توافق ادامۀ همکاری‌ها میان دولت‌های ضامن آن را می‌طلبد.

این توافق باعث نفاق و درگیری‌ها بین گروه‌های جهادی شام شده و جنگ جدید میان‌شان راه‌اندازی و ترکیه نیز تحت نام "مبارزه علیه تروریزم" وارد آن خواهدشد؛ بهانه‌ای‌که مدت‌هاست نظام اسد نیز در جنگ علیه مردم سوریه از آن استفاده می‌نماید.

این نشست سه جانبه مانند هر نشست دیگری این مثلث جنایتکار، بر "حق حاکمیت جمهوری عربی سوریه بالای تمام سرزمین تأکید دارد؛ در حالی‌که این کاملاً بدان معنی است که اسد جنایتکار مستحق اینست که تمام مناطق تحت سیطرۀ انقلابیون در تسلط وی قرار گیرد، بلکه حتی این نشست از جنایاتی‌که برای آواره ساختن غوطه، درعا و حومۀ حمص تحت نام "کاهش خشونت در تمام نقاط جمهوری عربی سوریه و کمک به دستیابی به صلح و امنیت" انجام شده، تقدیر نموده‌است.

این نشست‌ها همراه با نتایج آن‌ها برای این‌که دولت ترکیه عضو اصلی سازمان بین‌المللی بوده و بیش از هفت سال است که در کنار خونخوار شام ایستاده است، جای شکی را نمی‌گذارد و گر نه در غیر این صورت توصیف و ستایش از کنترول نظام بر بسیاری از مناطق چه معنی دارد؟ و یا همکاری با روسیۀ جنایتکار در جنگ آن علیه مردم سوریه تحت نام "مبارزه علیه تروریزم" به چه معنی است؟ و هم سکوت در مقابل راکت‌ها و موشک‌هایی‌که در نزدیکی نقاط تحت محافظت ترکیه بر مردم سوریه می‌بارد، چه معنی می‌تواند داشته باشد؟

از این‌رو، دانستن نقشه‌ها و مکرهایی‌که آن‌ها همرای ما انجام می‌دهند، هرگز به معنی تسلیم شدن ما به نقشه‌های آنان نیست و این مکرها بر آن حدی  نیست که ما توان رد آن را نداشته باشیم. بلی، حتی ما به مقابله و رویا روی در برابر آن‌ها ضرورت فوری داریم. هوشیاری در برابر حیله‌گری‌های دشمنان، اولین گام برای آزادی از دنباله‌روی و غلامی برای آن‌ها می‌باشد؛ اما هوشیاری و راه نجات سراغ کسانی را می‌گیرد که در مسیر حق مخلصانه قدم بر می‌دارند. این‌ها کسانی اند که این هوشیاری همیشه مدافع و محافظ آنان خواهد بود، تا این‌که نصرت الله سبحانه وتعالی شامل حال شان شده و وعده‌اش تحقق یابد.

بنابر این، بر انقلابیون امروز شام لازم است که خطرات نقش ترکیه را درک نموده و به وعده‌هایش اطمینان ننموده و دستوراتش را اجراء ننمایند و هم‌چنین باید انقلابیون خیانت روس‌ها و نفرت آنان را علیه مسلمانان درک و فراموش نکرده با آن‌ها آشتی ننمایند و پیشنهادهای‌شان را نپذیرند. این‌ها همان کسانی هستند که در درعا مصالحه نموده و انقلابیون را در دام اطمینان گرفتار کردند و در نتیجه انقلابیون قربانی خیانت روسیه و نظام بشار شدند. این آغاز نمایش نفرت پنهان آن‌ها و جنایاتی‌که در ذات آن‌ها ریشه دوانده است، بود و مردم شامی‌که به جنایت‌های نظام خود بهتر آگاه بوده و تمام جهانیان در طول سال‌های گذشته نیز شاهد آن‌ها بودند.

شناخت سرکردۀ دشمنانی‌که سال‌هاست علیه ما می‌جنگند و هم‌چنین شناخت مزدوران و ابزار آن، از مهم‌ترین مراحل مبارزه در این در گیری‌ها می‌باشد. این مثلث جنایت، هیچ نشستی را برگزار ننموده‌است؛ مگر این‌که سنگ‌بنای راه‌حل سیاسی امریکا را گذاشته است؛ راه‌حلی‌که امریکا آن را در تابستان سال ۲۰۱۲م پایه گذاری نمود، در حالی‌که اهل شام توانایی این را دارند که این بنا را به خواست و ارادۀ الله سبحانه وتعالی بر سر طراحان و سازندگان آن ویران کنند، اما در صورت کارکردن به دور از این منظومۀ بین‌المللی امروز و به دور از دیکته‌ها، قطعنامه‌ها و کنفرانس‌های آنان و در صورت کار کردن با نیرو و قدرتی‌که در یک چشم برهم زدن و یا کمتر از آن، قادر است که به همه چیز پایان دهد و آن همانا قدرت الله قوی متعال است. او سبحانه وتعالی قادر است که به این منظومۀ امروزی جهانی جنایتکار، خاتمه دهد. پس باید به الله سبحانه وتعالی اعتماد و توکل داشته و باید اوامر الله سبحانه وتعالی را دنبال و از نواهی او سبحانه وتعالی اجتناب نماییم. تنها از الله سبحانه وتعالی کمک بطلبیم، در حالی‌که تمام این‌ها زمانی صورت می‌گیرد که ما کاملاً به ریسمان الله سبحانه وتعالی چنگ زده و شریعت‌اش را به تأسیس خلافت راشده برمنهج نبوت تطبیق نماییم و به تأسیس دولتی بپردازیم که برپائی آن را الله سبحانه وتعالی بر بندگانش فرض گردانیده و خواسته است که تنها از او سبحانه وتعالی نصرت خواست؛ چون او سبحانه وتعالی بر نصرت بندگانش قادر  است و کسی را که نصرت دهد، هیچ نیروی دیگری توان مغلوب ساختن آن را ندارد. چنانچه می‌فرماید:

﴿إِنْ يَنْصُرْكُمُ اللَّهُ فَلا غَالِبَ لَكُمْ وَإِنْ يَخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِي يَنْصُرُكُمْ مِنْ بَعْدِهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ﴾

[آل‌عمران: ۱۶۰]

ترجمه: اگر الله(سبحانه وتعالی) شما را یاری کند، هیچ کس بر شما چیره و غالب نخواهد شد و اگر شما را وا گذارد، چه کسی بعد از او شما را یاری خواهد داد؟ و مؤمنان باید فقط بر الله(سبحانه وتعالی) توکل نمایند.

برگرفته از جریدۀ الرایه

نویسنده:  منير ناصر

دونالد ترامپ جنگ جاریاش را با چین به وسیلۀ وضع نمودن مالیات جدید به مقدار ۲۰۰ میلیارد دالر بالای کالاهای تجاری چین را که قرار است در آغاز هفتۀ آینده به امریکا برسند، تشدید بخشیده است و برخلاف تعرفه‌های قبلی، که فقط شرکت‌ها را هدف قرار می‌دادند، اقدامات اخیر مستقیماً هزاران کالاهای مصرفی را هدف قرار خواهند داد که از وسایل و لوازم برقی، لوازم خانه، غذا و چیزهایی‌که هزینۀ بیشتری را داشته اند، آغاز می‌شود.

ترامپ می‌گوید: «از چندین ماه به این‌سو چین را به تغییر تلاش‌های غیرعادلانه‌اش و انجام معاملۀ عادلانه با شرکت‌های امریکایی تشویق نموده ایم و تا حد نهایی در مورد تغییراتی‌که باید صورت بگیرند، توضیح داده ایم و به چین هر فرصتی را بخاطر انجام معاملۀ عادلانه با خود داده ایم؛ ولی تا حالا هیچ علاقه‌ای به تغییر تلاش‌هایش نشان نداده است.»

چین بخاطر هدف قرار دادن مبلغ ۲۰۰ میلیارد دالر امریکا، آنچه از کالاهای تجارتی امریکا را که مورد نیازش است، وارد نمی‌کند که این کار را بخاطر نجات مبلغ ۲۶۷ میلیارد دالر کالاهای تجارتی چین، که ترامپ آن‌ها را تهدید کرده، انجام می‌دهد و امریکا بخش‌ها و تکنالوژی اقتصادی و آنچه را که پیشرفت چین به آن وابسته است، مورد هدف قرار می‌دهد.

بر عکس سایر کشورهای بزرگ اقتصادی جهان، ۲۰درصد از اقتصاد چین بالای صادرات‌اش استوار است و امریکا بزرگترین مقصد صادرات چین می‌باشد که در سال ۲۰۱۶، ۲۳درصد از صادرات‌اش، که قیمت آن تقریباً به ۴۸۱ میلیارد دالر می‌رسید، به مقصد امریکا صورت گرفت. تولیدات خالص داخلی امریکا به ۱۸.۵ تریلیون دالر می‌رسد که از آن جمله ۱.۴ تریلیون آن را صادرات آن تشکیل می‌دهد؛ یعنی کمتر از ۱۲درصد.

بدون شک واردات امریکا یا صادرات چین، به امریکا تا حد زیادی کالاهای مصرفی کم ارزشی هستند که در صورت لزوم ممکن است امریکا این کالاها را از آدرس‌های دیگری دریافت کند و از سوی دیگر، چین هرگز از انتخاب بازار مصرفی دیگری‌که کالاهایش را به مصرف برساند، آسیب نخواهد دید. در واقع این اقدامات بیانگر اینست که جنگ قرن ۲۱ آغاز گردیده است.