(ترجمه)

به تاریخ هفتم سپتمبر 2018م بسیاری از مناطق آزاد شده در شام پس از نماز جمعه شاهد تظاهرات جمعی بودند. این تظاهرات بیانگر آنست که شعله‌های انقلاب هنوز هم در قلوب مردم شریف سرزمین شام زبانه می‌کشد و درست هم‌چو کوهی استوار و پابرجاست.

این جنبش مردمی (انقلابیون) که در اخلاص آن شکی وجود ندارد، در راستای رهبری افکار عامه از اهمیت به سزایی بر خوردار است و حتی در حمایت و یا هم در برانداختن رژیم‌ها نقش قابل ملاحظه‌ای را بازی می‌کند. این انقلاب که با جنبش مبارک مردمی همراه بود، علیه رژیم مزدور و جنایتکار در دمشق آغاز گردید. این انقلاب از جمله بزرگترین جنبش مردمی است که مشروعیت رژیم مذکور را زیر سؤال برده و پایه‌های آن را تکان داد؛ طوری‌که جامعۀ بین‌المللی وادار شد تا بخاطر حمایت از این رژیم خونخوار در دمشق کاری انجام دهد تاباشد که رژیم مذکور بخاطر اعادۀ مشروعیتش تلاش به خرچ دهد. از سوی دیگر برخی از دولت‌های پیش‌قدم توطئه چینی‌شان را علیه انقلاب شام به مدت چندین سال به پیش برده و تلاش‌های زیادی را برای جلوگیری از آن انجام دادند؛ ولی این‌همه تلاش‌ها به جایی نرسید و منجر به ناکامی‌شان گردید.

بر همه‌گان هویداست، موانع بزرگی‌که در راستای به هدف رسیدن انقلاب شام قرار می‌گرفتند و این انقلاب بار سنگین آن را به دوش می‌کشید، از نتیجه این بود که هردو انقلاب نظامی و انقلاب مردمی با جامعۀ بین‌المللی و کشور‌های حامی این انقلاب تعامل نموده و تصمیم گیری‌شان را به آن‌ها واگذار کردند؛ این بود که تلاش‌های‌شان نقش بر‌آب شده و از مسیر اصلی رسیدن به اهداف‌خود منحرف می‌شد، بر آن خطوط قرمز ترسیم می‌گردید و دستور العمل‌هایی‌که باعث انحراف انقلابیون و بقای رژیم خونخوار می‌گردید، مورد اجراء قرار می‌گرفت.

بر هر جنبش نوپای مردمی لازمی بود تا از خود به وجه احسن مواظبت می‌کرد و از تکرار اشتباهات مهلک در گذشته عبرت می‌گرفت و از هرگونه تصمیم‌گیری مبتنی بر علایق کشور‌های مؤثر در امور سوریه برحذر می‌بود و یا این‌که از هرگونه درخواست، اهداف و شعار‌های میان‌تهی که بر اساس اوامر و نواهی این کشور‌ها مبتنی بر سیاست انتخاب آن‌ها به بهانه این‌که مبادا آن‌ها از حمایت‌شان دست بکشند، بر حذر می‌بود.

از‌این‌رو، جنبش مردمی نوپا باید خود را از انحراف حفظ نموده و قوت دهد تا مبادا قربانی‌های بزرگی را که مردم شام در این راستا متحمل گردیدند، در تاق نسیان قرار داده و نادیده بگیرد. برخی از مهم‌ترین چیزهایی‌که باعث قوت و پیشرفت هرجنبش نوپا می‌گردد، قرار ذیل اند:

1- باید که یک طرح واضح و روشن در میان افراد یک جنبش وجود داشته باشد تا باعث وحدت و یکپارچگی در میان‌شان گردد و این طرح باید برگرفته از عقیدۀ‌شان باشد. موجودیت این طرح عبارت از چیزی است که مردم را در کنار هم قرار داده و پیوند می‌دهد، در آن‌ها وحدت کلام را ایجاد  می‌نماید و اهداف ‌شان را شکل می‌دهد و حساب‌دهی‌شان را بر اساس آن تنظیم می‌کند؛ طوری‌که هیچ‌کس قادر نخواهد شد تا کتله را پیرامون اهدافش منحرف سازد.

2- هم‌چنان برای کتله لازم است که از رهبری سیاسی آگاه و مخلص برخوردار باشد تا از این طریق به اعمالی‌که منجر به رسیدن به اهدافش می‌گردد، رهبری شود. به گونۀ ‌که طرح آن باید عملاً در چهارچوب یک دولت به اجراء گذاشته شود.

3- لازمی است تا از اصول ثابت انقلاب از طریق راه‌پیمایی‌های طولانی آن که منجر به سرنگونی یک رژیم همراه با تمام دار‌و‌دسته‌اش و قطع ارتباطات با کشور‌های حمایت کننده‌اش، حامیان دروغین نام نهاد انقلاب می‌گردد، حمایت شود و در کنار این همه، هدف اصلی آن همانا تأسیس خلافت راشده برمنهج نبوت چیزی دیگری نباشد.

روی این ملحوظ، می‌توانیم اطمینان دهیم که هرگاه جنبش مردمی بر اساس آنچه که در فوق ذکر شد، شکل گیرد، شکی نیست که در مصونیت قرار گرفته و هیچ‌کس نمی‌تواند پایه‌های آن را متزلزل سازد؛ هیچ‌کس قادر به استفاده سوء از آن نخواهد بود و یا این‌که آن را از اهدافش منحرف ساخته نمی‌تواند؛ چون به شکل درست و بطور پیوسته مطابق به اصول ثابت آن به منظور نایل شدن به اهدافش در حال پیشرفت قرار گرفته است.

کشور‌های استعمارگر کفری با تمام توان خود به توطئه‌چینی علیه مردم شریف شام و انقلاب آن‌ها شروع کرده‌اند. فلهذا بر ماست تا متوجه باشیم و فریب آن‌ها را نخوریم؛ به ریسمان الله سبحانه‌و‌تعالی چنگ بزنیم؛ بر او اعتماد و توکل کنیم و در راه او تعالی گام بگذاریم؛ زیرا رستگاری، آزادی و پیروزی ما جز این، در چیزی دیگری نیست. الله سبحانه‌و‌تعالی می‌فرماید:

﴿وَقَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَعِندَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ وَإِن كَانَ مَكْرُهُمْ لِتَزُولَ مِنْهُ الْجِبَالُ فَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ﴾

[ابراهیم: ۴۷-۴۶]

ترجمه: آن‌ها نهایت مکر(و نیرنگ) خود را به کار زدند و همه مکرها(و توطئه‌های‌شان) نزد الله(سبحانه‌و‌تعالی) آشکار است، هر چند مکرشان چنان باشد که کوه‌ها را از جا برکند؛ پس گمان مبر که الله(سبحانه‌و‌تعالی) وعده‌ای را که به پیامبرانش داده، تخلّف کند! چرا که الله(سبحانه‌و‌تعالی) عزیز و انتقام گیرنده است.

احمد عبدالوهاب

رئیس دفتر مطبوعاتی حزب التحریر-ولایه سوریه

(ترجمه)

خبر:

در روز چهارشنبه ۵ سپتمبر ۲۰۱۸م، ده‌هاهزار مظاهره کنندۀ معترض به رهبری مهیندا راجاپاکسا رئیس جمهور پیشین سریلانکا به منظور این‌که از حکومت بخواهند که میزان اتهام‌اش به فساد، حراج سرمایه‌های ملی به کشورهای خارجی و بحران اقتصادی وارد بر مردم؛ از جمله :افزایش تحمیلی مالیات را پایین آورد، در پایتخت این کشور گرد آمدند. حکومت سریزینا، رئیس جمهور فعلی این کشور، در انتخابات ۲۰۱۵م بر حزب آزادی سریلانکا راجاپاکسا پیروز شد و آن زمان فرصت مناسبی برای شروع تازه در کشور و راهی برای تأمین حکومت خوب و رشد اقتصاد تلقی می‌شد؛ هرچند معترضان ادعاء می‌کنند که او در انجام وعده‌هایش ناکام بوده‌است. سقوط راجاپاکسا از قدرت برعلاوۀ سوءاستفاده‌های گوناگون از حقوق بشر، تحریک بخش‌های از جامعه، هم‌چنان به بعضی اتهامات علیه فامیل و اعضای حزب‌اش، از جمله اشخاص پولشوی و اختلاس‌کننده‌گان دارایی‌های دولت نیز وابسته بود. هم‌چنان حکومت‌اش در طی نُه سال قبضۀ قدرت، با گرفتن قرض‌های خارجی به مبلغ ۱۴ میلیارد دالر امریکایی، میزان بزرگی از قرضه‌های خارجی را ترتیب داده‌است. با وجود همۀ این‌ها، او در اوایل امسال کوشید تا فرصت کامیابی برای یک پیروزی درحال شکست را ترتیب دهد.

تبصره:

دیدگاه سیاسی سریلانکا شامل کشمکش(گرفتن و رهاکردن)‌های قدرت بین احزاب سیاسی و رهبران است، در حالی‌که مشکلات اقتصادی و اجتماعی مردم و خدمات عمومی این دولت فقیر بدون تغییر باقی می‌ماند و یا هم بدتر می‌شود. این حقیقت دولت‌های دموکراتیک را در سراسر جهان نشان می‌دهد. این بازتابی از سیاست‌های "دروازۀ چرخان" یا "الاکلنگ" و یا همان دغل‌کاری نظام‌های دموکراتیک است؛ قسمی‌که یک حزب یا حاکم با رأی مردم و وعده‌های متعالی به بهتر کردن زندگی مردم با اکثریت آراء به قدرت می‌رسد و این را تنها به این دلیل انجام می‌دهد که رأی بگیرد یا به دلیل ناکامی در عملی ساختن وعده‌هایش و یا به دلیل اتهام به فساد، که حداقل چند سال بعد برکنار شود. این یک چرخۀ در حال دوران است که چیزی را جز خواب‌ها و امیدهای ناراحت‌کننده برای مردم به ارمغان نمی‌آورد. این به دلیل بی‌اعتنایی همان حزب سیاسی است که تحت نظام دموکراسی قدرت را در دست می‌گیرد و هیچ طرح سالم برای تغییر و چگونگی حل مشکلات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور در برابرش وجود ندارد.

متقابلاً آن‌ها قوانین اقتصادی و اجتماعی ناقص سرمایه‌داری، کمونیستی و سیاست‌های دولت‌های پسین غرب و شرق را اقتباس کرده‌اند که خودشان را نیز ناکام کرده‌است. این کار به ایجاد کتلۀ فقیر و بی‌کار، نابرابری کلی در سرمایه و بی‌عدالتی اجتماعی منجر می‌شود. تحت این نظام بشری، انتخاب رهبران جدید یا رهبران دوره‌های گذشته همانند تنظیم دوبارۀ چوکی‌های روی تایتانیک است، در حالی‌که کشتی غرق می‌شود. نظام سیاسی که چیزی جز خدعۀ سیاسی سوگندهای شکسته ارائه نمی‌کند، ناکام در تطبیق‌آن‌ها و با روش آزمون و خطا برای ادارۀ امور مردم نمی‌تواند آیندۀ خوبی برای هیچ ملتی بسازد. در حقیقت دموکراسی یک بازی است که در آن رقیبان سرمایه و قدرت بر سر آرزوهای مردم بازی می‌کنند، از اشتیاق‌شان به خوبی استفاده  و تقسیم سوخت بین گروه‌ها و سکتورهای جامعه برای بردن انتخابات می‌کنند، در حالی‌که رنج و بحران مالی شهروندان معمولی ادامه دارد.

به عنوان یک امت مسلمان، چون ما در سراسر جهان شیطنت‌های سیاسی دولت‌های مردم‌سالار را بخاطر قوانین و نظام‌های ساخته‌شده توسط ذهن‌های ضعیف، ناقص، متعصب و محدود بشر شاهد هستیم، مطمئناً باید درک کنیم که این نظامی است که هرگز کوه مشکلات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را که امروزه سرزمین‌های اسلامی را می‌رنجاند-بدون اعتنا به هرآنچه احزاب سیاسی از قدرت بدست آورده اند- حل کرده نمی‌تواند. در حقیقت الله سبحانه وتعالی می‌فرماید:

﴿وَلَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْوَاءهُمْ لَفَسَدَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ وَمَن فِيهِنَّ بَلْ أَتَيْنَاهُم بِذِكْرِهِمْ فَهُمْ عَن ذِكْرِهِم مُّعْرِضُونَ﴾

[مؤمنون: ۷۱]

ترجمه: و اگر حق از هوس‌های آن‌ها پیروی کند، آسمان‌ها و زمین و همۀ کسانی‌که در آن‌ها هستند، تباه می‌شود؛ ولی ما به آن‌ها قرآنی داده‌ایم که برای‌شان مایۀ تذکر است، اما آنان از(آنچه مایۀ) یادآوری‌شان(است) روی گردانند.

در مقابل، مشکلات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را نظام الله علیم، خبیر و حکیم سبحانه‌و‌تعالی(بازگشت خلافت بر منهج نبوت)؛ نظامی‌که آیندۀ روشنی را که به تمام جهان اسلام آرزو داریم، حل می‌کند. میراث این نظام در تأسیس یک دولت برای همه‌گان ثابت است و دولت‌اش به چنان شکوفایی اقتصادی رسید که نه تنها عده‌ای را ثروت‌مند کرد، بلکه همه از منابع سرزمین‌هایش نفع می‌بردند، با سرمایه به صورت مناسب و مطمئن ضروریات اولیۀ مردم را رفع می‌کرد و مردم را در بلند بردن معیارهای اقتصادی زنده‌گی‌شان مختار می‌گذاشت. در واقع، در قرن هشتم میلادی، در زمان خلیفه عمر بن عبدالعزیز چنان ثروت فراوانی در خزانۀ بیت‌المال جمع شد که حتی والی‌اش در عراق از سرمایه‌های دولت برای تادیۀ قرض‌ها و پرداخت‌های مردم و دادن سرمایه به آنانی‌که برای ازدواج به پول نیاز داشتند، استفاده می‌کرد، ولی هنوز هم ثروت بسیاری باقی مانده بود. بنابرین، خلیفه به والی‌اش گفت به دنبال کسانی برود که در دادن خراج مقروض اند و هرقدر ضرورت دارند، برای‌شان قرض بدهد تا به کشت زمین‌های‌شان کمک کند. در حقیقت، او ازین نیز پیش‌تر رفت و دستور داد که از سرمایه‌های دولت دانه بخرند و بر سر کوه‌ها بپاشند تا این‌که حتی پرنده‌گان نیز در سرزمین‌های اسلامی گرسنه نمانند.

تمام این‌ها به دلیل اساسات، قوانین و سیاست‌های اقتصادی و سیاسی حاکمیت اسلام است که از علم نامحدود، کامل و بی‌نقص الله سبحانه‌و‌تعالی منشأ گرفته است؛ مانند: ممنوعیت سود، احتکار، انحصار سرمایه، خصوصی‌سازی منابع عامه، تطبیق نظام مالیات پایین و فرضیت پرداخت،‌ جمع‌آوری و توضیع درست زکات. در واقع تنها او سبحانه‌و‌تعالی می‌تواند بهترین مدل حکومت‌داری را با تأمین عدالت، ایجاد رفاه و حذف بحران مالی بر بشریت تعیین کند.

داکتر نسرین نواز

رئیس بخش زنان دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر